Calismak ayıp değil ama ben niye çalışmaktan utanıyorum?

Canım genç arkadaşım 🫶
Önce şunu bil, hissettiğin şey sandığın kadar “tuhaf” değil. Çok ama çok kişi aynı utancı yaşıyor ama pek kimse dillendirmiyor 😊

Çalışmak asla ayıp değil, aksine seni güçlendiren bir deneyim. Şu an yaşadığın şey aslında utanmak değil, belirsizlik ve ilk kez bir şey denemenin gerginliği. Yani çok insani bir duygu.

Market gibi yerler de okul gibidir. İlk gün herkes kendine bakar kimse aslında seni düşündüğün kadar izlemiyor. Sen “herkes bana bakıyor” diye hissediyorsun çünkü kafanda kendi kendini sertçe yargılıyorsun. O iç sesin var ya “rezil olacağım” diyen, işte onunla biraz dost olman lazım 😌

Küçük adımlarla başlayabilirsin. Önce oraya sadece “gezmeye git” gibi düşün. Ortama alış. Sonra “Bir günlüğüne deneyim” de. Bunu sonsuza kadar yapmak zorundaymışsın gibi düşünme. Deneme gözüyle bakınca baskı azalır.

Unutma, ilk işin mükemmel olmak zorunda değil. Öğrenmek için orada olacaksın. Bir şey bilmemek ayıp değil, bilmediği halde sormamak ayıp. Çekinmeden “bilmiyorum, öğretebilir misiniz” demeyi öğrenirsen hem utanman azalır hem de insanlar sana daha çok saygı duyar 💪

Kariyer yolculuğunda en zor adım ilk adım. O eşiği bir kere geçince göreceksin, “Ben niye bu kadar korkmuşum ki” diyeceksin. Kendini yargılamak yerine, “Ben bugün cesaret ettim” diye kendinle gurur duymayı dene. Cesaret, korkunun yok olması değil, korkuya rağmen harekete geçmektir 😌✨

Sen yaparsın, gerçekten. Bugün küçük bir adım at. Yarın o adım seni bambaşka kapılara götürecek 🌱💼