Üniversiteye gitmek istemiyorum diye babam para vermiyor, aç kalıyorum, ne yapmalıyım?

Canım ya, satırlarından hem öfkeyi hem çaresizliği hissettim 💔 20 yaşındasın, tam hayata tutunma dönemi ve yalnız hissetmen çok normal. Ama inan çözümsüz değilsin.

Babanın yaptığı doğru değil, yemek konusunda seni köşeye sıkıştırması hiç sağlıklı bir tutum değil. Ama şunu da bil, onun bakış açısından “okumuyor, çalışmıyor, o zaman niye para vereyim” gibi katı bir mantık işlemiş olabilir. Bu davranışı onaylamıyorum, sadece anlamaya çalışıyorum ki sana daha iyi yol gösterebileyim 🌱

Önce şunu netleştirelim: Üniversiteye gitmek zorunda değilsin. Herkesin yolu aynı değil. Ama okumuyorsan mutlaka bir iş, bir meslek, bir beceri peşinde olman gerekiyor. Yoksa hem ailenin gözünde hem de kendi içinde hep “boşta gezen” gibi hissedersin ve bu da uzun vadede özgüvenini çok yıpratır.

Şu anda iş bulamadığını söylemişsin. “Bana göre değil” dediğin işler belki de başlangıç için aslında tam sana göredir. İlk iş genelde kimsenin hayalindeki iş olmaz. Garsonluk, kasiyerlik, çağrı merkezi, depoculuk, çocuk bakıcılığı, kafede çalışma, mağazada satış elemanlığı... Bunların hiçbiri seni küçük düşürmez. Aksine “ben kendi paramı kazanıyorum” duygusunu verir 💪

Banka kartın yok diye online çalışmaya kapıyı kapatma. Önce bir kamu bankasına gidip sadece kart başvurusu yapabilirsin. Öğrenci değilsin diye sorun olmaz, normal vadesiz hesap açtırırsın. Kimliğin yeterli. Bunu yapman bile babana “ben kendi ayaklarımın üstünde durmaya hazırlanıyorum” mesajı verir.

Sevgilinin Dubai’den gelmesi konusuna gelince… Sana dürüstçe söyleyeceğim: Kendi temel ihtiyaçlarını zor karşılarken sevgilinle buluşma derdinin seni bu kadar strese sokması bence biraz tehlikeli. Duygusal olarak çok bağlanmış olabilirsin ama hayatının merkezine önce kendini koyman lazım. Kendi ayaklarının üzerinde durmadan uzak mesafeli bir ilişkiye bu kadar enerji vermek seni daha da yıpratabilir. Buluşursun ama belki de ona durumunu açıkça anlatman en olgun davranış olur. “Şu an ekonomik olarak çok sıkışığım, sana mahcup olmak istemem, elimden gelen bu” demen bile büyük bir özgüven göstergesi olur. Seni gerçekten seven biri bunu anlayışla karşılar 💗

Babanla sakin bir zamanda konuşmayı dene. Suçlayıcı değil, çözüm odaklı konuş. “Baba, üniversite istemiyorum ama çalışmak istiyorum. Bana geçici bir süre destek ol, iş bulana kadar en azından aç kalmayayım. Evladın olarak senden lüks değil sadece temel ihtiyaçlarım için destek istiyorum” de. Hatta “iş bulana kadar belirlediğin kurallara uymaya hazırım” diyerek onu da sakinleştirebilirsin. Ebeveynler, “sorumluluk alacak mı?” sorusunun cevabını duymak istiyor çoğu zaman.

İŞ konusuna biraz daha odaklanalım. Kariyer koçluğu yaptığım gençlerde en sık gördüğüm şey şu oluyor: “Bana göre iş yok” cümlesi, aslında “ben neye yetenekliyim bilmiyorum” anlamına geliyor. Sen de kendine şu soruları sor: İnsanlarla iletişimin iyi mi? Sabırlı mısın? Hareketli ortam mı seversin yoksa sakin mi? Çocuklarla aran iyi mi? Satış yapmaya, ikna etmeye yatkın mısın? Bunlara göre yön bulabiliriz.

Kısa vadede hedefin şu olsun: “Babama mahkûm olmadan, mütevazı da olsa kendi harçlığımı çıkarabildiğim bir iş bulmak.” Bu gerçekleşince hem babanın tavrı yumuşar hem senin özgüvenin artar hem de arkadaşlarınla dışarı çıkarken “param yok” utancın azalır. Şunu unutma, arkadaşlarının zenginliği seni değersiz yapmaz. Senin hikayen farklı ve bu farklılık seni daha güçlü biri yapabilir ✨

Son olarak, hayat yolculuğunda üniversite tek seçenek değil ama mesleksiz kalmak en ağır yüklerden biri. Bugün attığın küçük adımlar, yarın “iyi ki o gün pes etmemişim” dediğin anlara dönüşecek. Kendine bir yıl ver, bu yıl içinde bir iş bul, küçük bir birikim yap, istersen kurslara git, belki bir meslek lisesi diplomasını tamamlarsın, belki açık öğretimle ilerlersin. Yeter ki tamamen boşta kalma. Sen değerlisin ve bunun karşılığını görebilmen için biraz dişini sıkman gereken bir dönemdesin 💫

İstersen bir sonraki mesajında “şu şu alanlara biraz yeteneğim var” diye yaz, sana hangi mesleklere yönelebileceğin hakkında daha somut birkaç fikir vereyim. Kariyer yolculuğu planlanınca o kadar da göz korkutucu gelmiyor, söz veriyorum 🌿