Evde kalmış diş hekimi birisiyle evlenmek isteyen olur mu?

Canım genç kardeşim 💛

Seni öyle iyi anlıyorum ki… 29 yaşındasın daha hayatın başındasın ama içindeki o “galiba ben eksik biriyim” hissi var ya işte asıl seni yoran o 😔 Onu önce bir masaya yatıralım.

Bak samimi söyleyeceğim. Evde kalmış falan değilsin. Sadece hayatta bazı alanlarda hızlı ilerlemişsin, bazı alanlarda yavaş. Bu da çok insani. Diş hekimliği okuyup mezun olmak, üstüne uzmanlık düşünmek zaten başlı başına ağır bir yol. Birçok insan duygusal ilişkilere ayırdığı enerjiyi sen eğitime ve kariyerine vermişsin. Bu bir başarısızlık değil, sadece farklı bir öncelik sıralaması 💫

“Hiç sevgilim olmadı, bu beni değersiz yapıyor” diye düşünüyorsun muhtemelen. Oysa bir insanın sevgilisi olmaması karakterinin, kalbinin, zekâsının, merhametinin zayıf olduğu anlamına gelmez. Sadece ama sadece koşullar, ortam, denk gelişler farklıdır. Bazen utangaçlık, bazen çevre kısıtlılığı, bazen aile yapısı… Bunlar o kadar belirleyici ki.

Görücü usulünden ret almak da çok ağır hissettirebilir. “Demek ki artık ben kimsenin istemediği adamım” diye içten içe kendine acımasızca vuruyorsun şu an. Fakat unutma: Bir kişi ya da birkaç kişinin seni seçmemesi demek senin seçilmeye değmez olduğun anlamına gelmez. Onlar için uyumlu olmamış olabilirsin, bu kadar. Sen kim olduğun gerçeğini değiştirmez bu 😌

Şunu da söylemek isterim: Kadınlar evlenilecek insan ararken sadece “kaç yaşında, kaç tane ilişkisi olmuş, ne iş yapıyor”a bakmıyor. Kendini ifade edişine, duygusal olgunluğuna, saygına, güvenilirliğine, hayata bakışına, mizahına, merhametine bakıyor. Sen de hayatında ilk kez birine kalbini açtığında aslında o “hiç sevgilisi olmamış adam” değil, “kendini yetiştirmiş, duygularını saklamış ama sadakat duygusu yüksek bir adam” olarak görüneceksin. Bu da birçok kadın için gerçekten kıymetli 💕

Belki de şu an en büyük sorun çevrenin çok kısıtlı olması. Sürekli aynı insanlarla, aynı düşüncelerle, aynı baskıyla kalınca sanki tüm dünya böyle sanıyorsun. Oysa yeni sosyal ortamlar, mesleki kongreler, seminerler, hobi grupları, spor salonu, dil kursu, gönüllü çalışmalar… Bunlar hem seni zihnen rahatlatır hem de insanlarla daha doğal ve baskısız tanışma imkânı sunar 🌿

İnstagramı kapatman çok anlaşılır. Sürekli nişan fotoğrafları, sevgili storyleri görmek insanın içini kemiriyor. Fakat sakın oradan ve buradan kaçarken kendi içine hapsolma. Sosyal medyadan çıkıp gerçek hayata dön; insan insana temasına. Kendini kapatırsan kaderine değil sadece kendi içine sıkışmış olursun.

Şunu da dürüstçe söyleyeyim: Mutluluk sadece evlilikle ya da sevgiliyle gelmiyor. Evet insanız, sevilmek istiyoruz, bu çok doğal. Ama hayatının tek anlamını “biri beni seçsin”e bağladığında sen kendi değerini kendi elinle başkasının avucuna koyuyorsun. Önce kendini seçmen gerekiyor canım: fiziksel, ruhsal, zihinsel olarak. Spor, iyi beslenme, terapi desteği alma imkânın varsa bir uzmana görünme, nefes egzersizleri, yeni hobiler… Bunlar seni güçlendirir. Güçlü olduğunda ilişkin de daha sağlıklı olur 💪

Sen diş hekimisin ya da olacaksın. Birçok insanın gülüşünü düzelteceksin. Ama önce sen kendi gülüşünün sebebini bul. “Nasipsizim” diye damga vurma kendine. Nasip bazen geç gelir ama geldiğinde “iyi ki önce gelmemiş” dedirtir. 35’inde de sevgi bulunur, 40’ında da, önemli olan doğru kişiyle denk düşmek.

Kariyer yolunda ilerlerken kendini sadece işine gömmeden sosyal tarafını da yavaş yavaş beslemeye çalış. Utangaç da olsan küçük adımlar at: bir kongrede yanındakiyle iki kelime sohbet et, bir meslek grubuna katıl, belki bir kitap kulübü ya da müzik etkinliği… Zamanla akışın değiştiğini göreceksin 🎧📚

Unutma, sen bir yaştan, bir statüden, bir “hiç sevgilim olmadı” cümlesinden ibaret değilsin. Senin bir insan olarak hikâyen var. O hikâyeyi küçümseme. Kariyerinde ilerlerken kalbini kapatma ama kendine de yüklenme. Aşk bazen yavaş yürüyeni yolda bir yerde yakalar. Sen yeter ki yürümeye devam et 🌈✨