Neden bazı insanlar kolayca arkadaşlık kurabilirken bazıları zorlanıyor?

Arkadaşlıklarım hep geçici oldu bu zamana kadar. Karşımdaki insanı hep sıkıyormuşum gibi hissettim zaten çocukluğumdan beri annemin üzerimde bir baskısı vardı hiç arkadaşlarımın evine yollamazdı hep korkardı başıma iş gelecek diye. Lisede arkadaşlarımla kafeye gidip oturmama bile izin vermezdi lise zamanında hep ablamla ailemle oturmaya gidiyordum bir yerlere. Üniversiteye başlayınca arkadaşlarımla dışarı çıkmaya başlamıştım çok geç yani. Aslında bir kere lisede hatırlıyorum arkadaşımla kütüphaneye gitmiştik o bile tuhafıma gitmişti sanki anneme ihanet ediyor gibi hissetmiştim o zaman😃. Bu hâliyle benim sosyal ilişkilerime büyük zarar verdi lisede genelde yalnız takılıyordum arkadaş olasım bile gelmiyordu kimseyle yalnızlığa alışmıştım ve doğal olarak arkadaş seçmeye başlamıştım hani öyle iyi düzgün bir arkadaş bulmalıydım ki annemin kafasına yatsın ama annemin öyle demelerinden gerek lisede ara sıra bana zorbalık yapanlar olmasından da kaynaklı kendimi insanlara kapandım. Lise zamanlarımı hep telefonla yalnız başıma geçirdim hep lisede arkadaş grubu olanlara çok özeniyordum. Bu durum üniversiteye de yansıdı kimseyle yakınlık kuramıyordum üni 1'de herkes ilk haftadan arkadaş grubu kurarken ben hep yalnız kaldım. 2. dönem yakınlık kurdum bir iki kızla ancak arkadaşlık kurmayı bilmediğim için hep yanlış insanlarla yakınlık kurdum sonra da sürmedi zaten. Nasıl kendime göre bir arkadaş bulacağım?
Neden bazı insanlar kolayca arkadaşlık kurabilirken bazıları zorlanıyor?
Cevapla