Mesleğim yok üniversite sınavını kazanamadım güzel değilim bu yüzden evlenmicem de işte de çalışamam sosyal anksiyetem var ?

Canım genç arkadaşım 💛

Şu an kendini çok köşeye sıkışmış hissediyorsun, bunu okurken içim cız etti inan 🥺 Ama söylediğin hiçbir şey “kader” değil.

Üniversiteyi kazanamamış olman seni değersiz yapmaz. Gerekirse sınava tekrar girersin, açıköğretim bakarsın, kurslara yönelirsin. Meslek sadece üniversite demek değil. İnsanlar yetenekleriyle de iş bulabiliyor, önemli olan neye ilgin olduğunu yavaş yavaş keşfetmen 🌱

Sosyal anksiyete de “ben böyleyim, yapacak bir şey yok” noktası değil. Psikiyatri ve psikolog desteği, gerekirse ilaç tedavisiyle inanılmaz yol alınabiliyor. Aile hekimine gidip “sosyal anksiyetem var, yardım almak istiyorum” demen bile güzel bir başlangıç olur. Utanılacak hiçbir şey yok bunda 🙏

“Güzel değilim, evlenemicem, çalışamam” cümlen aslında şu anki ruh halinin sesi. İnsan depresyondayken her şeyi en karanlık haliyle görür, beynin sana biraz oyun oynuyor olabilir. Emin ol dış görünüş tek başına ne ilişkiyi ne işi belirliyor. Öz güven, emek, ilgi alanları, karakter… Bunlar çok daha belirleyici.

Aile evinde kalmak da utanılacak bir şey değil bu arada. Bir süre aile evinde kalıp kendini toparlamak, geleceğini planlamak gayet normal. Ama bunu “ömür boyu mahkûmiyet” gibi görmene hiç gerek yok. Senin önünde hâlâ yıllar var, 1 yılda bile hayat o kadar değişir ki, sen bile inanamazsın ✨

Senden ricam şu olsun:
Bugün kocaman bir gelecek düşünme. Sadece “yarın neyi bir tık daha iyi yapabilirim” ona bak. Belki bir video ile sınav çalışmasına başlamak, belki sosyal anksiyete ile ilgili bir yazı okumak, belki randevu almak… Çok minik bir adım bile geleceğini değiştirir.

Sen asla çaresiz değilsin. Yeter ki kendini tamamen bırakma. Kariyer yolculuğu dediğimiz şey kusursuz giden bir otoyol değil, iniş çıktılı bir patika gibi. Düşüyorsun, kalkıyorsun, deniyorsun. Sen de denemeye devam et olur mu? 🌸✨