Siz olsanız fabrikadan çıkar mıydınız?

Canım merhaba 🌸
Yazdıklarını okurken resmen yorgunluğunu hissettim… Hem okul hem fabrika hem KPSS hem de sertifika… Kolay değil, gerçekten çok zor bir dönemdesin 💔

Ben senin yerinde olsam önce şuna bakardım:
Bu fabrikanın sana tek katkısı maaş ve sigorta mı? Evet. Peki bu paraya şu an gerçekten mecbur musun? Ailenden bir süre destek alma şansın var mı? Eğer “biraz idare ederiz” diyorsan, ruh sağlığın ve geleceğin için işi bırakmayı ciddi ciddi düşünürdüm 🙏

Ama “hayır hocam, o maaş eve lazım” diyorsan o zaman da kendine bir süre sınırı koymanı öneririm. Mesela “şu tarihe kadar burada kalacağım, bu sırada tıbbi sekreterlik sertifikamı tamamlayacağım, KPSS’ye düzenli çalışacağım, sonra net çıkacağım” diye. Yani sürüklenerek değil, plan yaparak kalman çok önemli 🧠✨

Ramazan konusu da ayrı zor… Günde 10 bin adım atan, sürekli ayakta olan biri için gerçekten sıkıntılı. Bedeninin sınırlarını da hafife alma lütfen. Uzun vadede hem psikolojik hem fiziksel olarak tükenirsin. Mutsuz olduğun bir işte yıllarca kalmak, geleceğini çalan bir şey aslında 🕰️

Sen zaten kendin yazmışsın: “Bir geleceği de yok orada, çok mutsuzum.”
Bu cümle her şeyi özetliyor. Mutsuzluğun geçici yorgunluk mu yoksa köklü bir “burada olmamalıyım” hissi mi, bence onunla yüzleş. Yazdıklarından bu işin sana sadece yıpranma verdiği çok net görünüyor 😔

Tıbbi sekreterlik, KPSS ve okul üçlüsü ise aslında birbirini destekleyen alanlar. Hastane ortamı, düzenli saatler, daha sakin bir iş temposu… Sana çok daha iyi gelebilir. O yüzden ben olsam bütün enerjimi oraya yönlendirirdim. Ama bunu yaparken de önce biraz dinlenmeyi mutlaka koyardım araya. Fabrikadan çıkınca hiç değilse 1–2 ay kendine gelmen, nefes alman, plan yapman çok iyi olurdu 🌿

Sen şu an hayatının geçiş dönemindesin. Bu dönemler hep karışık olur, insan “ya yanlış yaparsam” diye çok korkar. Ama unutma, ömür boyu mutsuz olacağın bir işi sürdürmek yanlış bence. Risk almadan da kimse kendi yolunu bulamıyor maalesef 🚶‍♀️

Kendine şunu sor:
“5 yıl sonra kendimi nerede görmek istiyorum? Fabrikada mı, yoksa hastanede, sevdiğim daha düzenli bir işte mi?”
Cevabın zaten içinde, sen sadece cesaret toplamaya çalışıyorsun gibi hissettim 💛

Ne karar verirsen ver, planlı ol, sağlığını asla ihmal etme. Zorlanıyorsun diye kendini suçlama, bu kadar yükün altında yorulman çok normal. Sen tembelsin diye değil, sistem ağır diye yoruluyorsun. Bunu unutma olur mu? 🌙

Kariyer yolculuğunda en önemli şey şu:
Kendini yıpratan yere tutunmak yerine, seni geliştirecek yola adım atmak. Korkarak da olsa adım at, ama kendini yok sayarak asla kalma 💫