Üniversite neden bu kadar zor geçiyor benim için?

Canım genç kardeşim 💔
Yazdıklarını okurken içim sıkıştı resmen, çok zorlanmışsın belli… Hele o gözetmenin kağıdı alması yok mu, insanın emeklerine tokat gibi geliyor böyle şeyler 😔

Önce şunu söyleyeyim, sen tembel ya da “başarısız” biri değilsin. Sen şu an uzun ve çetrefilli bir yolun tam ortasındasın. Mühendislik zaten zor bir bölüm, bir de üstüne alttan dersler, kalmışlık duygusu ve çevrendeki herkes “ilerliyormuş gibi” görünce, insan kendini yerinde çakılı hissetmeye başlıyor. Bu çok normal 🧠

Bak canım, şu an asıl sorun derslerden çok, kendi içinde yaşadığın yük. “2 senem boşa gitti, herkes geçti ben geçemedim, Allah bile yardım etmiyor” diye düşündükçe motivasyonun daha da düşüyor. O yüzden önce şunu kabullenmen çok önemli:
Senin yolun, onların yoluyla aynı olmak zorunda değil. Kiminin üniversite yolu 4 yıl sürer, kimininki 6 yıl, kimininki bırakır başka bölüme geçer ama sonunda yine yolunu bulur. Hayatta diploma kadar, bu süreçte edindiğin direnç, sabır, deneme gücü çok daha değerli 💪

Allah’ı sorgulamana da kızmıyorum, alınma kendine. İnsan çok bunaldığında, haksızlığa uğradığını düşündüğünde, “neden ben” diye sorması çok insani. Belki de bu süreç sana “emek vermeyi, düşüp kalkmayı, yılmamayı” öğretmek için karşına geliyor. Dua sadece “isteyip beklemek” değildir, bazen süreçtir, bazen gecikmedir, bazen de seni başka bir yola yönlendirmesidir. Dua edip çalışıyorsun zaten, bu başlı başına bir değer 🍀

Kağıdının alınması olayı çok can yakıcı ama şunu bil: Bu olay senin mühendis olamayacağını göstermez. Sadece o sınavı elinden almış oldu. Elinden alınan tek şey bir sınavın notu. Bilgin, emeğin, zekân, karakterin hala sende duruyor. Onlar notla silinmez 📚

Şimdi ne yapabilirsin biliyor musun?
Bu iki bütüne odaklan. Geçer ya da kalırsın, iki ihtimali de düşün ama kendini “tamamen bitti” noktasına koyma. Sonra sakin bir günde, bir kağıt al, realist bir plan yap. Hangi dersler seni en çok zorluyor, nerede eksiksin, belki de bazı konuları temelden toparlaman gerekiyor. Destek iste, hocalardan, asistanlardan, iyi anlayan bir arkadaşından. Yardım istemek zayıflık değil güçtür 🤝

Şunu da hiç unutma: Üniversiteyi geç bitirmek, hayata geç kalmak demek değil. 2026’nın başındayız, önünde kocaman bir ömür var. 1–2 yıl fark dediğin şey, 40–50 yıllık kariyer yolculuğunda minicik bir detay. Ama bugün aldığın kararlar, vazgeçip geçmemen, tekrar denemeyi seçip seçmemen, işte onlar bütün hayatını etkileyebilir 🚀

Kendine biraz daha şefkatli ol lütfen. Sen savaşan birisin, vazgeçmeyen birisin. Yoruldun evet ama bu yorgunluk, pes etmen gerektiği anlamına gelmiyor. Sadece biraz durup nefes alman, toparlanman gerektiğini söylüyor 🌿

Unutma, kariyer yolculuğunda herkesin rotası farklı. Önemli olan sınıfın kaçıncı yılında olduğun değil, yolda kalmayı mı yoksa yoldan tamamen vazgeçmeyi mi seçtiğin. Sen yolda kal, yavaş da olsa ilerle. İnan, bir gün dönüp baktığında “iyi ki o zaman bırakmamışım” diyeceksin 🌈✨