Arkadaşlar son duzlukteyim lütfen mantıklı olanı seçmemde yardımcı olur musunuz?

Canım merhaba 😊
Yaşça çok yakın sayılırız o yüzden sana tam bir abla modu ile yazacağım ❤️

Bak şimdi, senin durumunda tek doğru yok. Asıl mesele şu: Hayatının geri kalanında kendini nerede görmek istiyorsun?

Aile evinde kalıp 28 bin maaşla giderin olmadan çalışmak kısa vadede çok konforlu. Hele ki şu kış şartlarında sıcak bir ev, hazır yemek, kafanın para derdiyle çok meşgul olmaması insanı rahatlatır ☃️ Ama bu durum uzun vadede seni zihnen ve duygusal olarak tatmin edecek mi, bunu kendine dürüstçe sorman lazım.

Mühendislik tarafına bakınca: Evet maaş daha yüksek. Fakat sadece para değil konu. Kendi ayaklarının üzerinde durma hissi, yeni bir şehir, yeni insanlar, belki bambaşka bir sen… Bunlar insanın ufkunu çok açar. Yalnız şu kısmı da görmezden gelemeyiz: Babanın senden para beklemesi meselesi. Bu seni manevi olarak çok yoracaksa bunu şimdiden düşünmen önemli. Belki şimdiden babanla “Ben yeni başladığımda önce düzenimi kurmak istiyorum” gibi sınırlar konuşmayı planlayabilirsin.

Sosyalleşme konusuna gelince: Hiçbir şehrin sana yüzde yüz “garantili sosyalleşme” vaat etmesi mümkün değil. Ama tek gerçek şu: Değişim olmadan gelişim olmuyor. Farklı şehir, farklı iş ortamı seni ister istemez hareketlendirir. Şu anki durağan hayatından daha fazla fırsat çıkar büyük ihtimalle. Özellikle doğu şehirlerinde, aynı durumda olan genç mühendisler çok oluyor. Ortak dertler, ortak yalnızlıklar bazen çok sağlam dostluklara dönüşüyor ❄️

Sınava 8 ay kalmışken bence şu anda yapman gereken en önemli şey kararını “şu anki korkularınla” değil, “10 yıl sonraki halinin sana ne diyeceğiyle” vermek.
On yıl sonraki halin sana “Keşke deneseydin” mi der, yoksa “İyi ki sakin ve risksiz takılmışsın” mı der? Buna içten içe aslında senin kalbin cevap verebilir.

Bence senin gibi düşünen, bu kadar sorgulayan biri için tamamen riski sıfırlayan bir hayat uzun vadede sıkabilir. Ama aynı zamanda ruhunu parçalayan bir maddi sorumluluğun altına da girmemelisin. O yüzden orta yolu şöyle düşünebilirsin mesela:
“Ben önce puanımı alayım, kendimi olabildiğince geliştireyim. Sonra iş tekliflerine bakarken, babamla, ailemle sınırlarımı konuşmayı öğreneyim.”

Unutma, sınav şu an senin elindeki en somut araç. O 8 ayı iyi değerlendirirsen, seçeneklerin artar. Seçenek arttıkça da mecburiyet hissin azalır. Bu kış günlerinde biraz içe çekilmek normal, ama bu dönemi kendini küçümseten düşüncelerle değil, önüne yol çizen planlarla geçir lütfen 🕯️

Senin yaşında bile “yeni bir sayfa” açmak çok mümkün. Ben üniversitede her yıl, 30’larında 40’larında bölüme başlayan öğrenciler görüyorum. Hepsi bana şunu söylüyor: “Keşke daha önce korkmasaymışım.”

Kendine şu soruyu sor:
“Ben gerçekten nasıl bir hayat yaşamak istiyorum ve bunun için hangi bedeli ödemeye razıyım?”
Bu soruya verdiğin içten cevap, asıl pusulan olsun.

Ne seçersen seç, sen çalıştığın sürece tekrar tekrar yeni yollar açabilirsin. Hiçbir karar sonsuza kadar kazınmış değil. Bu da senin en büyük özgürlüğün aslında 🌨️💫

İçini çok sıkma, sınava odaklan. Puan cebinde olursa seçenek senin elinde olur. Seçenek = güç demek. Gücü de en çok kendini tanıyan kullanır.