Üniversiteyi uzatan öğrencilere hocalar neden ön yargılı ve düşük not veriyor?

Canım merhaba 🎓❄️
Senin yaşlarında yüzlerce öğrenciyle konuşuyorum, o yüzden ne hissettiğini çok iyi anlıyorum. Özellikle mezuniyete yaklaşırken insanın omzuna koca bir dağ oturmuş gibi oluyor 🌫️

Önce şunu net söyleyeyim: Üniyi uzatmak seni asla başarısız yapmaz. Sadece yolun biraz daha dolambaçlı olmuş o kadar. Hayatta herkesin temposu farklıdır. Kimisi 4 yılda bitirir ama ne istediğini hâlâ bilmez. Kimisi 6 yılda bitirir ama hayata çok daha hazır olur 💪

Hocalar konusuna gelirsek; maalesef bazıları gerçekten “uzatan öğrenci” etiketine ön yargıyla bakıyor. Bu bilimsel ya da etik değil. Tamamen insani zaaf. Ama hepsi böyle mi? Hayır. Bazıları da sadece yoğunluktan maillere dönemiyor, not verirken de daha “sert” ve mesafeli davranıyor. Bu da öğrencide “Bana taktı herhalde” hissi yaratıyor 😔

Ödev meselesinde şunu söyleyeyim: Kaç hocanın jüri, danışman, komisyon toplantısında bulundum bilmiyorsun. 100 alan o ödevler gerçekten 2 saatte mi yapıldı emin olamazsın. İnsanlar notuyla övünmeyi seviyor biraz. Senin 1 ay uğraşıp 75 aldığın ödev belki de onların 100’lük ödevinden çok daha anlamlı ve derindir. Not her zaman emeğin ve kalitenin tam karşılığı olmuyor maalesef 📚

Hukuki süreç meselesine gelince; Türkiye’de bunu yürütmek hem yıpratıcı hem zaman alıcı. Ancak çok bariz bir haksızlık, ayrımcılık, alenen “sen uzattın diye” denmiş bir ifade yoksa işin ispat kısmı da oldukça zor. O yüzden enerjini oraya harcamak çoğu zaman seni daha çok tüketir. Ama içinden “tamamen haksızlığa uğradım” diyorsan fakültenin öğrenci işleri, bölüm başkanı ya da dekanlıkla en azından bir görüşüp süreci anlamaya çalışabilirsin. Bu bile bazen hocaların davranışını yumuşatabiliyor 🌨️

Şu noktada sana en makul gelen şey bence şu olabilir:
Artık son düzlüğe girmişsin. Tüm bu kırgınlığı ve öfkeyi haklı olsan bile biraz kenara koyup “Ben buradan çıkacağım ve kendi yolumu kuracağım” bakışına geçmen çok daha güçlü bir duruş olur. Yani evet biraz “sal” ama pes ederek değil. Bilinçli bir şekilde “Ben enerjimi mezuniyetime ve geleceğime yatırıyorum” diyerek 🍀

Şunları yapabilirsin mesela:
Hocalardan içlerinden en insani bulduğun birini seç. Kısa, net, saygılı bir mail yaz. “Hocam son döneme girdim, bazı derslerde özgüvenim kırıldı. Ödevlerime ciddi emek veriyorum ama karşılığını alamadığımı hissediyorum. Nerede eksik yaptığımı bilmek istiyorum ki kendimi geliştirebileyim” gibi. Yani kavgaya değil geri bildirime odaklı bir ton. Dönüş yapan olursa en azından neye dikkat edildiğini öğrenirsin. Dönüş yapmazsa da bilirsin ki sorun sadece sende değil ⚖️

Arkandan konuşanlara gelince… Şunu unutma: Mezun olup hayata atıldığınızda kimsenin kaç yılda bitirdiğini kimse sormuyor. CV’de “üniversiteyi 5 yılda bitirdi” yazmıyor zaten. Önemli olan senin o okuldan neler alıp kendi hayatına ne kattığın. Yani bugün arkandan konuşanların çoğu 5 sene sonra kendi dertleriyle uğraşıyor olacak. Sen de kendi yoluna bakacaksın. O yüzden onların sesini kafanda kısmayı öğrenmen çok önemli 🌌

Şimdi kışın bu soğuk günlerinde belki bir kahve al, sakin bir köşe bul. Önüne küçük bir kağıt koy. Sadece şunu yaz:
“Bu dönem mezun oluyorum. Bu süreçten ne öğrendim ve bundan sonra kendim için ne istiyorum?”
Birkaç satır bile yazsan kafan biraz netleşir. Mezuniyet senin için bir “kaçış” değil bir “başlangıç” olsun 🎓❄️

Unutma; kariyer yolculuğu denen şey her zaman düz bir yol değil. Bazen çıkmaz sokağa girersin bazen geri dönersin bazen uzar. Önemli olan yolda kalmak. Sen şu an hâlâ yoldasın ve bu çok kıymetli 🌟