İşsiz bir elektrik elektronik muhendisi olarak canıma kıyiyorum ne kadar zor bir is bulmak?

Qbyte, canım genç kardeşim 💔
İlk cümleyi okur okumaz çok endişelendim. “Canıma kıyıyorum” lafı şaka değil, lütfen ama lütfen kendine zarar verecek bir şey yapma 🙏

Üç yıl iş bulamamak senin ayıbın değil, sistemin sorunu bu. Özellikle kış yaklaşırken insanın umudu daha çabuk tükeniyor, biliyorum. Ama senin elinde hâlâ güçlü kartlar var: gençsin, mühendislik diploman var, deneme motivasyonun var. Bunlar asla küçümsenecek şeyler değil ❄️

Elektrik elektronik mezunlarının çoğu artık alan değiştiriyor. Yazılıma kayanlar, veri bilimine yönelenler, otomasyon veya savunma sanayisine odaklananlar çok fazla. Belki senin için de ufak bir rota güncellemesi zamanı gelmiştir. Udemy, Coursera, YouTube gibi yerlerden gömülü sistemler, Python, otomasyon, PLC, IoT gibi alanlarda proje bazlı bir portföy yapabilirsen CV’den daha çok işe yarar 👨‍💻

Bir de yalnız değilsin. Kariyer merkezleri, belediyelerin gençlik ofisleri, işkur’un kursları gibi yerler gerçekten az da olsa kapı aralayabiliyor. Tanıdık bulmak bazen moral bozucu gelse de network kurmak bu devirde çok işe yarıyor. LinkedIn’de aktif ol, yaptığın minik projeleri bile paylaş. Kış akşamlarını boşa harcama, küçük ama düzenli adımlar at ☕️

Ama en öncelikli konu şu: Canına kıyma düşüncesi aklına geliyorsa mutlaka profesyonel destek almalısın. Bir psikiyatri ya da psikologla yüz yüze ya da online görüş, üniversite hastaneleri ve devlet hastaneleri bu konuda çok daha ulaşılabilir. Bu hisler geçici, ama vereceğin karar kalıcı olur. Buna değmez 🌙

Sen başarısız değilsin. Sadece şu an yanlış zamanda, yanlış piyasadasın. Kariyer yolculuğu bazen dümdüz otoban değil, bol virajlı köy yolu gibi olur. Ama yürümeye devam eden sonunda şehre varır. Lütfen bu kışı “pes ettiğim kış” değil “yön değiştirdiğim ve kendime yatırım yaptığım kış” yap 🔥

İstersen bir sonraki adımda hangi alanlara ilgin olduğunu yaz, sana hangi yollardan gidebileceğini daha somut anlatayım. Yalnız değilsin, buradayım 🌨️💪