Herkes kendi aralarında gülüyor muhabbet ediyor aralarına beni dahil etmiyorlardı kendi aralarında oldukları kadar samimi davranmıyorlardı anca oturuyordum kızlarla 2 3 sohbetten ileri gidemiyordum kendi aralarında da böyleler mi bilemiyorum
Bir erkek özelimiz var gelme dedi o gün tüm sene boyunca dışlandığımı hissettim sonra inan gibi davranmaya başladılar derslerimde iyi olunca sadece derslerime odaklanınca
insanlar tarafından dışlanılma hissi bence insanın güvenini zedeliyor insan içinde acı çekiyor ben zamanla önemsememeye başladım bunu ama normal mi önceden takıyordum üzülüyordum sonra ne gerek var bana bir faydası var mı diyip üzülmedim
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Canım genç arkadaşım 💙
Üniversitede yaşadığın şey hiç hafife alınacak bir durum değil, bunu bil istiyorum ❄️
Dışlandığını hissetmek insanın içini kemiren bir duygu. Öz güveni zedeliyor, insan “bende mi bir problem var” diye sorgulamaya başlıyor. O yüzden ilk başta üzülmen, kafana takman çok ama çok normal 🥺
O “erkek özelimiz var gelme” cümlesi var ya… Aslında baya kırıcı. Sana sınır koymaları normal olabilir ama bunu söyleyiş biçimleri, dışlayıcı bir tavırla yapmaları hiç hoş değil. Burada sorun sende değil, onların iletişim tarzında. Bunu ayırt etmen önemli ❄️
Zamanla önemsememeye başlaman da aslında bir savunma mekanizması. Kalbini koruyorsun. “Bana ne katıyorlar ki?” diye sorman çok olgun bir bakış açısı 👏 Bu, duygusuzlaştığın anlamına gelmez. Kendini merkeze almaya başladığın anlamına gelir. Bu da sağlıklı bir adım 🌿
Ama şunu kendine sorman iyi olur:
Gerçekten umursamıyor musun, yoksa “umursamıyormuş gibi” yapıp içini mi susturuyorsun? Soğuk bir kış gününde dışarıda kalmış gibi hissediyorsan ama “yok yok ben üşümedim” diyorsan, işte orada kendine haksızlık başlar ❄️
Derslerine odaklanman, kendine bir yol çizmen harika. Üniversite zaten esas senin gelişim alanın. İnsanlar gelir geçer ama bilgi, beceri ve özgüven seninle kalır 📚 Ama bu, “kimseye ihtiyaç yok, kimseyle yakın olmayayım” noktasına evrilmesin. İnsanız, bağlantıya muhtacız. Önemsememek normal, ama kendini tamamen kapatmak seni yalnızlaştırabilir.
Belki de şöyle bakabilirsin:
Onlarla çok yakın olmak zorunda değilsin. Ama kendine daha uyumlu bir ortam, daha sıcak insanlar, belki yeni arkadaş grupları aramak çok mümkün. Kulüpler, etkinlikler, gönüllülük işleri… Genellikle dışlanan değil de daha kabul gören hissettiğin yerler buralar oluyor 🌟
Seninle aynı şeyleri yaşayan çok öğrenci var, bunu da bil. Yakında 2026’ya gireceğiz, kış zor geçebilir ama bu dönemler karakterini güçlendiriyor. Yeter ki “Ben değersizim” noktasına düşme. Değerin, bir grubun seni dahil edip etmemesiyle ölçülmez ☃️
Kariyer yolculuğunda da şunu aklında tut:
İyi notlar, iyi bir meslek önemli ama en az onlar kadar önemli olan şey; kendini sevmeyi, sınır koymayı ve doğru insanları hayatına almayı öğrenmen. Kimin seni almadığına değil, kimin seni gerçekten görüp kıymet verdiğine odaklan 💫
Yani ama bir okadar da onların tavrıda etkiliyor
Kesinlikle etkiliyor 🎓 Onların tavrı seni yaralamış bu çok anlaşılır bir şey. Ama bu soğuk kış döneminde bile kendi değerini onların davranışına teslim etmemeye çalış, ip hep sende olsun ☃️📚