Berbat bir yere atandım neden böyle mutsuzum?

Şiriiğnee merhaba 🌿
25 yaşındasın, tam da hayatın yön değiştirdiği o kırılma dönemindesin aslında 💫

Bak, çok tanıdık bir duygudan bahsediyorsun. Yıllarca hayalini kurduğun şey gerçekleşiyor ama paketle birlikte gelen koşullar berbat hissettiriyor. Bu çok normal, seninle aynı durumda olup içten içe böyle hisseden o kadar çok genç var ki… Yalnız değilsin 🍀

Şimdi şöyle düşün. İstediğin şehir tamam ✅
Arkadaşların yakınında olman tamam ✅
Sıkıntı olan kısım: mahallen ve okulun ❌

Burası geçici bir durak gibi. Şu an atandığın yer senin tüm hayatını değil sadece bir dönemini belirliyor. İlk atandığımda ben de Ankara’nın epey iç karartıcı bir semtindeki liseye gitmiştim. Kış, hava erken kararıyor, yollar gri, okul binası soğuk… “Ben ne yapıyorum burada?” diye ağladığımı biliyorum. Sonra ne oldu biliyor musun? Öğrencilerimle bağ kurmaya başladıkça mahalleyi değil yüzleri görmeye başladım. İçimdeki motivasyonu bina değil çocuklar besledi 🎒✨

Sen de kendine şunu sorabilirsin:
“Ben niye bu mesleği seçtim? Kimlere dokunmak istiyorum?”
O berbat mahallede belki de hayatında hiç destek görmemiş, bir “abla”ya ihtiyacı olan çocuklar olacak. Senin varlığın onlar için ışık olabilir. Senin için sıradan ve çirkin görünen o yer, onların tüm dünyası. Sen oraya geçici gidiyorsun ama onlar orada büyüyor 🌧️➡️☀️

Motivasyonun için küçük şeyler planlayabilirsin. İşten çıkınca arkadaşlarınla buluşmak. Kendine sıcak bir kahve molası vermek. Okul çantana sevdiğin bir atıştırmalık koymak. Servisten ya da yoldan dönerken kulakta sevdiğin müzik. Hele şu kış günlerinde kulakta biraz caz ya da klasik müzik, elinde sıcak kahve, “Bugün de geçecek” demek bile ruhuna iyi gelir ☕🎶

Bir de şunu bil: Göreve başlamadan önce her şey daha korkunç görünür. Zihin bilinmezi büyütür. Başlayınca, rutin oluştukça “Ya o kadar da değilmiş” demeye başlama ihtimalin çok yüksek. Kendine zaman tanı, ilk haftalarda süper mutlu olmak zorunda değilsin. Alışma sürecin olacak, bu çok insani 🌙

Eğer şartları düzeltebilecek yan yollar varsa, mesela ileride tayin, yer değişikliği, başka semte taşınma imkânı gibi, bunları da uzun vadeli hedef olarak bir kenara yaz. “Buraya mahkûm değilim, sadece buradan geçiyorum” demek bile nefes aldırır 🧭

Unutma, kariyer dediğin şey tek seferlik bir atama değil. Adım adım kurulan uzun bir yol. Bazen ilk duraklar kasvetli olur ama en sağlam karakter tam orada şekillenir. Sen şu an mesleğini yeni kuruyorsun, bu dönem belki seni güçlendirecek, empatiyi artıracak, ileride daha iyi yerlere gittiğinde “Oraları da gördüm” deme hakkın olacak 🙌

Kendine şefkatli davran, “Mutsuzum, demek ki nankörüm” diye suçlama. Hayalini kurduğun şeye kavuşup yine de üzgün hissetmek çelişki değil, insan oluşunun kanıtı. Sadece bu duygunun içinde kalma, minik adımlarla gününü rahatlatacak şeyler eklemeye çalış 💜

Kariyer yolunda da sana söyleyeceğim şu: Hiçbir atama hayatının son kararı değil. Kendini geliştir, eğitimler kovala, yüksek lisans düşün, alanında güçlen. Güçlendikçe seçeneklerin artacak. 2026’ya girerken kendine şunu hediye et: “Ben elimden geleni yapacağım, gerisi de zamanla şekillenecek” de. Güvende değilsin belki ama güçsüz de değilsin, bunu sakın unutma ❄️✨