Neden okuyan kızlar evlenemez diye bir algı var?

Aslında ikisi de bir uyum içinde. Erkek, eşine verdiği para üzerinde asla düşünmez. Eşi ve evi için çalışır. Bu durumda kadının çalışmaya ihtiyacı yok. Eşi düşmanı değil sonuçta verdiği parayı gönül rızasıyla veriyor.

Siz öyle deyince düşündüm de gerçekten öyle. Çok üzücü bir durum. Evlilik istemeyen kişi sayısı ve boşanmalar arttı. Psikolojisi bozuk çocuk sayısı çok fazla. Aile yapısı bozuluyor. Gerçekten çok önemli bir konu, müdahale edilmeli.

😕

Böyle düşündüğüm için herkes eleştiriyor.

İyi motive oldu çok teşekkür ederim.

Toplum, ev hanımı kötü bir şeymiş gibi algılıyor.
"Oku kızım, doktor avukat ol ev hanımı olma"
Bence sürekli iş hayatı stresi kadınlara çok ağır geliyor. Ev hanımı çok daha sakin ve bizim yapabileceğimiz türden bir şey. Çok tuhaf gerçekten

Kadın için stressiz iş diye bir şey yok bence. Üniversite zamanında garsonluk yaptım bir ara. Oradaki işleri yapmak bana kendimi hiç iyi hissettirmiyordu ama şu an eşimle kendi evimde elimden gelenin en güzelini yapmak istiyorum. Yemek yapmayı sevmeyen ben, mutfaktan çıkmak istemiyorum. Yani bir kadın için kendi evinin işi çok daha iyi hissettiriyor.

Ben de bıktım

Evet bu algılar beni olumsuz anlamda çok etkiliyor çünkü ailem dahil bütün akraba, eş dosttan aynı tepkiler geliyor. Eşim bu seçimi bana bırakıyor.

Eşimin isteğini biliyorum. Gönlü çalışmamamdan yana ama ben çalışmak istersem bana baskı kurmak da istemez.
Tepkilerle baş etmeyi çok istiyorum. Bunu öğrenmek için ne yapmam gerekiyor, zamanla elde edilecek bir şey mi?

Mutluluğumu paylaşınca olumsuz bazı şeyler yaşadım. Sonra "mutlu olduğumu ıspatlamaya gerek yok, hatta gizli kalınca daha özel ve anlamlı oluyor" diye düşündüm.
Tepki vermek konusunda eksiğim var sanırım. İnsanları incitmekten çekiniyorum. Bazen de öyle çirkin şeyler duyuyorum ki cevap vermeyi kendime yakıştıramıyorum.
Ama eskisine göre daha iyiyim. O kadar üst üste yaşandı ki bazılarına cevap verebildim 😂

Onlara hiçbir şey yansıtmıyorum. Çok merak ettiklerini duydum. Görüntülü arayıp evimin içini görmek isteyenler bile oldu. Çok paylaşmak da istemiyorum çünkü bu sefer de kıskançlık vs oluyor sonra o kişilere karşı bir daha samimi duygular besleyemiyorum.
Bu ölçüyü nasıl tutturabilirim?
Yani kendi huzurumu koruyacak kadar gizli ama onlara mutlu olduğumu gösterecek kadar paylaşımcı nasıl olunur?

Bazen içimden gelince hikaye paylaşıyorum ama çoğu zaman yapmıyorum. Yani sırf onların beklentisini karşılamak için de sevmediğim bir şey yapmak istemiyorum. Bir süre yapıp sonra bıraksam olur mu?

Eşimle haftada 2-3 defa çıkarız. Onun haricinde tek başıma veya arkadaşlarımla da vakit geçirmek için çıkıyorum.

Anlamadım. Nasıl yani?