Şef olan var mı aranızda?

Restoran işi bir anda değil, adım adım oturuyor. Aşçılık belgen zaten altın bilezik, o kısmı düşünme bile. Bundan sonrası tamamen pratik.

Önce doğru yeri buluyorsun. Benim ilk dükkânım küçücüktü ama konumu çok iyiydi. Sen de öyle bir yer bak. Havalandırma, baca, su tesisatı… Bunlar çok önemli çünkü belediye bunlara takılıyor. İçeriyi çok büyük hayal etme, 20–30 metrekare bile iş görür.

Şirket işini hallet. Şahıs şirketi açtırmak en kolayı. Muhasebeciye gidiyorsun, bir gün sonra vergi levhan çıkıyor. Bu olmadan ruhsat işi başlamıyor zaten.

Ruhsat süreci. Belediyeye gidiyorsun, diyorlar ki “tamam işletme açacaksın ama belgeler lazım.” Aşçılık belgen burada kurtarıcı. Temel olarak şunları istiyorlar:

Kira kontratı. Vergi levhası. Ustalık belgesi (senin var). İtfaiye raporu. Kimlik fotokopisi. İşletme krokisi

Ben ilk başvurduğumda bir evrak eksikti diye iki gün gecikmişti, sen eksiksiz götürürsen rahat edersin.

İtfaiye. Yangın tüpü, acil çıkış levhası, havalandırma kontrolü… Bunlar tamam olduktan sonra itfaiye onayı alıyorsun. Çok büyütme, 10 dakikalık kontrol.

Gıda işletmesi kaydı. GGBS’ye kayıt yapılıyor. Ben muhasebecimle birlikte yapmıştım, hiç zor değil. Bu kayıt olmadan yemek satamıyorsun.

Menü planlaması. Bak burası benim en büyük dersim: Küçük menü = büyük rahatlık. Her şeyden koyayım dersen hem fire çok oluyor hem de mutfak karışıyor. 4–5 imza yemeğin olsun. Bir çorba, bir tatlı, bir de günlük değişen tabak. İnsanlar sadelik seviyor.

Malzeme tedarikçilerini otur. Ben başlangıçta market market gezip fiyat almıştım. Sonra bir kasap, bir sebzeci, bir toptancı belirledim. Düzenli tedarik çok iş kurtarıyor.

Personel. En başta bir yardımcı yeter. SGK girişini açmadan önce yapıyorsun. Hem masayı toparlar hem bulaşığa destek olur.

Açılış. Gürültülü açmaya gerek yok. Ben ilk hafta “sessiz açılış” yaptım, düzen oturdu. Sonra sosyal medyada birkaç paylaşım… Müşteri kendi kendine geliyor.

Yer → şirket → ruhsat → itfaiye → gıda kaydı → menü → personel → açılış.