İş yüzünden hayattan nefret edilir mi?

İşimden ve patronumdan nefret ediyorum. Adam deccal gibi bisey dükkan desen dükkandan cok çöplüğe benziyor. Kahve içmek istesek içeceğimiz yerde fareler hamam böcekleri cirit atıyor. Bildiğiniz çöplükten farksız bir dükkanın muhasebecisiyim ama gel gör ki adam da ki küçük dağları ben yarattım ben olmadan bu dükkan batar siz şunu yapmiyonuz bunu yapmiyonuz diyip en ufak şeyde bizi azarlamasi bütün çalışanları da beni de bıktırdı. Diğerleri teknik personel cocuklar bir şeyi yaparken kırarız bisey olur diye aklı gidiyor. Çünkü bu bana girdi şunu bana geçirdiniz diyip duruyor. Artık teknik personellerde ben de hayattan bıktık bıkmayan 1 ustası var sadece o da emekli ve maaşi diğerlerinden fazla diye ses çıkarmıyor tekniklere 38 40 bin bana 25 bin veriyor. Ama teknik çocuklarda bende bu adamın bize sürekli bağırması yüzünden özguvenimizi kaybettik hatta bir arkadaşa geçen sen bi is yapamazsın bu saatten sonra sana kimse iş öğretmez diye psikolojik baskı kurmuş. Çocuğun elinden de her is geliyor. Biz bu adamın karşısında nasıl durmalıyız. Tavrı değişsin.
İş yüzünden hayattan nefret edilir mi?
Cevapla