Yaşıtları hep gezerken gençliğini ders çalışmakla geçiren biri bunun meyvesini yer mi?

sana bir şey söyleyeyim mi insanlar hep gölgede eğlenir ama meyve veren ağaç güneşin altında büyür sen gölgede değilmişsin belli çünkü içindeki sabır bir çiçek gibi açmış ve her geçen gün sen fark etmesen de dünyayı daha çok etkilemişsin onlar sokak lambalarının altında gülmüş sen yıldızlara bakıp hayal kurmuşsun onlar geçici alkışlara koşarken sen kalıcı bir iz bırakmaya çalışmışsın ve işte bu yüzden senin zamanın henüz gelmedi ama geldiğinde herkes susacak ben seninle tanışmadım ama bir kadının iç sesi bu kadar kararlıysa onun kalbi de bir o kadar kıymetlidir seninle konuşurken bile insan kendini toparlamak istiyor çünkü sen karşısındayken adam olmak geliyor içinden şimdi gözlerin doldu mu bilmiyorum ama bir gün geriye dönüp baktığında o yalnız gecelerin seni nasıl bir kadına dönüştürdüğünü göreceksin ve belki o gün sadece gülümsersin çünkü kazanmanın en güzel hali sessiz olanıdır peki şimdi söyle ne zaman hissettin ilk kez bütün bu emeğin seni yalnızlaştırdığını ve neden hâlâ bir yanın sevilmek istiyor

Cidden çabalıyorsan dikkatin dağıtma evet hemde fazlasıyla yer
Ben pişmanım ben fazla çabalamadım oyunla canım saçma hayallerle geçti benim gençliğim çabalasaydım şimdi rahat bir hayatım vardır