Okumak isteyen okuyabilir?

Hayata karşı o kadar dolu ve yorgunum ki artık son radelerime geldim psikolojim kaldırmıyor nereden başlasam bilmiyorum anlatmaktanda yoruldum hayata kendime her şeye küstüm artık ama aşka sevgiye istekten uzak duramıyorum uzak duramadıkçada kendini yiyip bitiriyorum hayat hiç bir zaman bana karşı iyi olmadı yok negatifsin bilmem ne gibi laflara gerek yok gerçek bu ben hiç bir yerden gülmedim maddi manevi hep yetersiz şartlar icinde yaşam savaşı verdim tek tek anlatsam sığmaz ne çocuklukta ne ergenlikte nede genclikte yüzüm güldü akrabada ailede arkadaşta aşkta başarıda fiziksel olarak asla şans benden yana olmadı mutlu olamadım mücadeleme rağmen olmadı hep yetersiz olan oldum görünmez olan oldum hep ağladım artık hayattan nefret eder haldeyim soğudum yani kendimden de soğudum ben hep aşkta üzülen kullanılan suçlanan taraf oldum herkes bende bir travma bıraktı kimisi bedenimden kimisi duygularımdan sömürdü olabildiği kadarıyla ve hepside beni küçük yetersiz eksik gördü sanki 3 kuruşluk oyuncakmışım gibi hoyratça oynadılar her yerimi kırıp döküp çöpe attılar ucuz ve kalitesiz bir oyuncak gibi hani derler ya Allah seni kurtardı Allah onların gerçek yüzünü gösterip seni korudu derler doğru mantıken öyle olabilir ama bana duygusal olarak derin ve unutulmaz travmalar yaşanmışlıklar bıraktılar o ne olacak ve onlar beni istemediler üstüne üstük onuda gec Allah benim karşıma neden doğru insanı çıkartmayıp hep beni yaralayacak kişileri karşıma çıkartıyor neden yani bende insan gibi sevilmek istiyorum dürüstlük sadakat değer görmek istiyorum yalansız küçümsenmeden birde derler ki sen yanlış insanları buluyorsun doğru buluyorum ama onlar kendilerini iyi gösterip bana yanaştılar ve ben evde aile baskısı içinde yaşadığım için bir umut aradım yapayalnızım ben doğduğumdan beri özellikle 12 13 yaşımdan beri 10 yıldır 11 yıldır tamamen yalnızım ve hayatımda aşk istedim bu beni kötü şeyleri hakkeden birisi mi yaptı sadece sevilmek ve güven istedim kafesin içinde bir umut aradım vede sınav o kafesin anahtarıydı ve gerçekten emek verdim oda olmadı hayat bana izin vermiyor yalnız sürün diyor ya da birisini istersende en kötüsünü sana vereceğim diyor hayat sanki ya yalnız kalırsın ya da tekrar zarar verecek birisi olur üzülürsün diyor sanki sarmal gibi