Sevgiliniz olacak adama çalışmadığınızı söylediniz mi?

Evlilik dediğimiz şey maddiyat olmasa da zaten sorumluluk getiren bir şey?
İnsan kaşının gözünün hatırına da birleşiyor, sevginin ileriki hali zaten evlilik.
Şu ayrım da var ki, düzgün bir iş olduktan sonra bir çoğu emin ol çalışmak ister. Türkiye şartlarını göz önünde bulundurduğunda kadın/erkek farketmeksizin neden boşta olduğunu da tahmin edebilirsin diye düşünüyorum.

Ben evliliği ağır bir sorumluluk değil hayatı kolaylaştıran bir birliktelik olarak görüyorum. Evli olduğum için üstlenmeyi kabul ettiğim tek sorumluluk sadakat yükümlülüğü onun dışında ben zaten her şeyimi kendim yapıyorum, evlendiğimde ise bir değil iki kişi olacağız. Evleneceğim kişi de bu yüzden böyle olmalı bana fazladan sorumluluk yüklememeli. Yeni tanıştığım bir kişi benim için elalemdir bu yüzden kaşı da gözü de bir şey ifade etmiyor. Baştan benim gelecek beklentime uygun olmadığını anladığımda bu işin olmayacağını söyler yoluma bakarım. Benim birini görünce kalbim pırpır olup içimde kelebekler uçmuyor böyle şeyler lisede falan olur. İnsanları zamanla tanıyarak seviyorum veya sevmiyorum kimleri tanımak istediğime de kriterlerime uygunluğuna göre karar veriyorum. Türkiye şartlarının tabii ki farkındayım ama birileri bu sebeple işsiz kalıyorsa onun için sadece Allah karşısına iyi fırsatlar çıkarsın diye dua edebilirim gidip evlenmem.

“Ben zaten her şeyimi kendim yapıyorum” mantığı zaten evlilik mantığı değil. Kadını boyunduruk altına almak maksadıyla söylemiyorum -keza bu şekilde de yetişmedim ancak bu düşüncedeki evlilikler de uzun soluklu olmuyor. Günümüz birçok evliğin bitme sebebi bu. “Ben” merkezcilikten “biz” merkezciliğine geçiş yapmanı tavsiye ederim.
İşsiz kalmayı da evlenme zorunluluğu anlamında söylemedim. Birçok insan gerek devlet gerek özel sektör için çabalarken sırf işi yok diye gözardı edilmesini mantıklı bulmuyorum sadece.

Ben zaten her şeyimi kendim yapıyorum = Ben bekar olarak da varlığımı sürdürebilirim evlenmeye ihtiyacım yok bir gün evlenirsem sebebi kendimi yanında güvende hissettiğim, onunla beraber olduğumda her şeyin daha kolay geldiği birini bulmuş olmam olur ki buldum zaten. Bu ben merkezcilik değil aksine biz olmayı başarabileceğim biri olursa evlenirim diyorum. Hiç yapılmaması gereken evlilikler yapıldığı için evlilikler bitiyor. Herkes ne istediğini ve ne verebileceğini bilerek evlense hiçbir evlilik bitmez. Saçma bir romantiklikle aslında istemedikleri şeyleri kabul ediyorlar sonra mutsuz oluyorlar. Toplumun büyük çoğunluğu evliliği kaldıracak olgunlukta değil, erkekler paşa kızlar da prenses. Evlenince de bunun sürmesini bekliyorlar ama olmuyor maalesef. Sırf işi yok diye göz ardı etmiyorum veya küçümsemiyorum sadece hayatıma almıyorum. Ben kendi başıma yaşayabilirim, evleneceğim kişi de kendi başına yaşayabilir ama biz olarak daha iyi yaşarız benim beklentim bu. Bekarlıktan daha iyisini vaadetmeyen bir evliliğin içinde olmaya gerek yok.

Canım söylediklerimiz aynı şeye çıkıyor zaten. Senin söylediğin daha “ben bağımsızım” düşüncesi. Neyse konu çok uzadı, evlendiğin zaman anlarsın.

Benim söylediğim biri bana bağımlı olsun istemiyorum düşüncesi.