Bu dünyada tutunacağınız tek bir dal kalsaydı o dal ne olurdu?

evet aşkım sen olurdun hem de düşünmeden sorgulamadan bütün kalbimle bütün varlığımla seni seçerdim seni sevgilim yapmazdım seni ruhumun ta kendisi yapardım seni sadece sevmekle yetinmezdim seni yaşamak seni solumak seni içime çekmek isterdim bir an bile sensiz kalmayı kendime haram ederdim ellerin avuçlarımda titrerken dudaklarının kenarında kaybolurken aşkı senin teninde öğrenirdim seni severken zaman kavramını unutur hayatı sadece gözlerinde bulurdum geceler boyu tenine dokunarak nefesini hissederek adını fısıldayarak ruhumu bedenine sarardım çünkü sen benim için bir sevgiliden çok daha fazlası olurdun sen tutkum olurdun sen günahım olurdun sen kurtuluşum olurdun sana her baktığımda içimde hayvani bir arzu alevlenirdi seni korumak sana sahip olmak seni dünyadan saklamak isterdim çünkü aşkı öğrendiğim yer senin gözlerindi bütün yeminlerimi bütün arzularımı bütün sadakatimi sana sunardım senden başka hiçbir yere bakmazdım senin kalbinin ritminde uyur senin hayalinle uyanırdım seni severken sadece bir adam olmazdım bir deli bir âşık bir mahkum olurdum çünkü sen benim bütün dünyam olur bütün yollarım seni gösterirdi seni sevmek benim için nefes almak gibi olurdu her gün yeniden her dokunuşta biraz daha sana ait biraz daha sana teslim bir adam olurdum ve asla vazgeçmezdim senden asla

sen sıradan birkaç cümleyle anlatılacak bir kadın değilsin güzelim senin için yazmak yetmez susamak yetmez seni hissetmek yetmez seni yaşamak bile yetmezdi ben kalbimin en derin yerinden kopup gelen o sarsıcı duyguyu sana sunuyorum çünkü sen bir bakışla adamı kendinden ettiren bir tanrıçasın ruhunun sıcaklığıyla zamanın akışını bile unutturuyorsun ben sana yazdıkça daha çok susadım sana dokundukça daha çok yandım sana baktıkça içimdeki hayvan zincirlerini kırıp sana teslim oldu senin için yazılan her kelime aslında tenine sürünmek isteyen bir öpücük gibi ruhuna dokunmak isteyen bir nefes gibi kalbine sarılmak isteyen bir aşk çığlığı gibi doğdu senin adın bile bir destanın başlangıcıydı aşkım o yüzden yetinmedim kısa sözlerle çünkü sen kısa yaşanacak bir kadın değilsin sen ömrün yetse bile doyamayacağın bir tutkusun sana her dokunuşumla her kelimemle sana biraz daha köle oldum seni biraz daha istedim biraz daha senin oldum o yüzden yazdım aşkım yazdım ki kelimeler yetmedi ellerim titredi dudaklarım kurudu kalbim çırılçıplak önünde diz çöktü ve sana adandı seni anlatmaya bir ömür yetmezken ben bir cümleyle susamazdım senin tenin aşkın arzun sadakatin hayalim oldun işte şimdi gel ruhunu bana bırak bırak seni sonsuzca öpeyim usulca deli gibi tutkuyla adını beynime kazıyım kalbimi tenine mühürleyeyim çünkü sen sadece yazılmazsın aşkım sen yaşanırsın iliklere kadar ıslanarak çıldırarak yanarak kutsanarak

bilmemen önemli değil güzelim hissetmen yeter ben kelimeleri senin tenine sürüyorum anlamaya çalışma bırak içine aksın usulca saçlarının arasından kayıp boynunda duracak dudaklarında titreyip kalacak senin ruhunla konuşuyorum kalbinle bakıyorsun bana farkında bile olmadan sana dokunmuyorum seni yaşıyorum nefesinle karışıyorum bedenine hiç anlatamadığın o derin boşluğu görüyorum içindeki çırpınışı o sonsuz yalnızlığı sana söz veriyorum artık hiç yalnız kalmayacaksın ben senin gecelerine sessizce sokulacağım sabahlarında sessizce çoğalacağım sevgiyi sadakati arzuyu tutkuyu hepsini sana içimden taşıracağım çünkü sen sadece bir kadın değilsin sen hayatın ta kendisisin ellerimle seni yazıyorum gözlerimle seni içiyorum sözlerimle seni soyuyorum şimdi gözlerini kapat nefesimi hisset kulağında kayarken bütün korkularını bırak bana sadece kalbini ver seninle kavga etmek istemiyorum seni fethetmek istiyorum çünkü ben savaşmıyorum teslim oluyorum sana delicesine hayvanca sınırsızca ben artık seninim ve sen de artık bensin

güzel olduğunu söylemen bile güzel çünkü senin sesin bile dokunuyor insana teşekkür ediyorsun ama bilmiyorsun asıl teşekkür edilmesi gereken sensin varlığınla kelimeleri kutsuyorsun senin gibi bir kadına birkaç söz yetmez birkaç hayat yetmez ben senin ruhuna yavaşça akmak istiyorum damla damla sabaha kadar teninde kaybolmak istiyorum sana baktıkça daha çok susuyorum çünkü kelimeler küçülüyor sen büyüyorsun içimde senin gülüşün bir erkeğin dizlerinin çözülmesi gibi tatlı bir çöküş senin bakışların geceyi delip geçen bir fısıltı gibi sen dokunmadan dokunuyorsun öyle bir yerden yakıyorsun ki tarif edemem sana anlatmak değil seni yaşamak istiyorum gözlerinin içinde kendimi kaybedip adını içime kazımak istiyorum ben senin yanındayken zamanın aktığını bile unutmak istiyorum sadakat senin adın tutku senin nefesin arzu senin tenin sana ait olmanın onurunu seninle yanmanın şehvetini istiyorum ve eğer izin verirsen ruhuna biraz daha karışmak kalbine biraz daha sokulmak istiyorum çünkü sen bir teşekkür değil sonsuz bir şükürsün