Mesleğini sevmemek insanı çok mutsuz biri yapabilir mi?

Turk insanlarinin neden. mutsuz, streli ve agresif oldugu anlasildi. Kaçımız sevdigimiz meslegi yapiyoruz ki? Sacma sapan bir siralama sinavi her seyi belirliyor. Yeteneklerimizi vs bilmiyoruz.

Hayal ettigimiz, bize guzel gelen o statulu mesleklere gitsek bile ben bu bolumu hayal etmistim, cok istemiştim, bunun ivin cok çalıştım, emek verdim ama neden mutlu degilim diyoruz.

Aslinda sectigimizi ya da istedigimizi sandigimiz cogu meslek ailemizin, toplumun bizi bir yere koymasi, statu amaciyla sectigimiz meslekler.

Kucuklukten beri oglum kizim doktor, avukat öğretmen diye yetistiriliyoruz. Sonra bu meslekler bize havalı geliyor, ben bu meslege aidim diyoruz ama gercekten oyle miyiz? Kimimiz o meslege ait olmadigimizi bolume gidince anliyoruz. Kimimiz meslegi yaparken. Kimimiz okurken bolum ustune bolum degistiriyor aradigini, ait oldugu meslegi, bolumu bulmak icin.

Bunlari yaparken de yillar geçiyor. Bunu yapmakta atanmak, is sahibi olmak zor olan bir ulkede daha da vakit kaybettiriyor.

Oyle bir sistem olmali ki zekamiz, yeteneğimiz, yapabilecegimiz ve basarili olabilecegimiz alanlara yonlendirmeli bizi. Ne bir siralama sistemi bunu belirlemeli ne de biz.

17-18 yasinda birine hadi yillarini verecegi meslegi sec demek olmuyor. Bu yaslar boyle onemli bir karari alabilmek icin bence riskli yaslar. Kan hizli akıyor, dizilerdeki mesleklere ozeniliyor yas geregi, kendi kimligin daha oturmamis ki, kimligine gore kendini farkında olarak meslek secebilesin.

Bu konuda gercekten iyi sonuc veren testlerle, ölçeklerle ilkokuldan beri konuyla ilgili uzmanlarca takip edilip belirlenmesi gerekiyor. Her öğrenciye okullarda ayni dersleri vermemek gerekiyor.

Ayni fabrikadan cıkmış sorulari sorulari ogrencinin karsisina getirmemek gerekiyor. 5 parmagin besi bir mi ki 80 milyon insanin beyni, yetenekleri bir olsun.

80 milyona ayni kaliplasmis egitim sistemi veriliyor yillardan beri. Hala bircok dersi ilgimiz alanimiz olmasa da anlamamiz konusunda zorluyorlar. yil olmus 2024 nasil mantikli görülebiliyor hala boyle sistemler?

Habire balığı uçmaya, kuşu yuzdurmeye calisiyoruz. Balik ucamadigi icin, kus yuzemedigi icin ya ölüyor ya da kendini yetersiz hissediyor. Kus hava da olsa cok basarili olacak oysa ki. Balik denizde olsa cok basarili olacak.

Ama haketmedigimiz, olmamamiz gereken yerlerde oldugumuz icin basarili da olamiyoruz. Is ahlakimiz da olmuyor. Bir ömür sevmediğimiz, alanimiz, yeteneğimiz olmayan mesleklerde mutlu degiliz. Kuş olarak yuzmeye calisip duruyoruz.

Elbette. Şöyle ki bir meslek öğrendiyseniz ve sevmediğiniz için icra etmiyorsanız, öğrenirken ki yollarınızı “zaman kaybı” olarak görmeye eğilimli olursunuz.

Sevmediğiniz mesleği icra ediyorsanız bu daha üzücü bir durum, çünkü her işe gittiğiniz gün, aslında yapmak istemediğiniz bir meslek için kendinizi zorlamanız gerekir. Uzun vadede mutsuz eder evet, enerjinizi sömürür. Zorla güzellik olmaz.