Tip icin mezuna kalinir mi?

Selam dostum. (Kopyala yapıştır yapıyorum bu başlıktan baya var çünkü. Umarım sana da yardımcı olabilirim.)

Şu an netlerim seninle aynı durumda ve hedefime maalesef çok uzak.

Bende mezuna kalmaya karar verdim çünkü gerçekten istediğim yerde olmak istiyorum. Seninle aynı durumda olduğum için nasıl mezuna kalmaya karar verdiğimden bahsedeyim, sana da yol gösterir belki.

Öncelikle bu psikolojik bir savaş gibi olduğu için elbette karara varmak kolay olmadı. Ben yaklaşık 1 hafta boyunca düşündüm, araştırdım. Öncelikle hayallerini hiçbir zaman bırakmayan ve tek bir yere odaklanan birisi olduğum için (bu biraz kötü bir özellik) her zaman içimde olan okula ve bölüme baktım. O okuldan kişilerle konuştum, "Değer mi?" diye bizzat okuyan ve mezunlarına sordum.

Daha sonra aynı bölüme sahip başka okullara baktım. Kampüslerini inceledim, imkan varsa Google Earth ile gezdiğim okullar bile oldu. Yollarına, ulaşımlarına, imkanlarına baktım. Bu şekilde birçok üniveristeyi taradım. Kimisinin akademisyenleriyle hatta bazılarının temizlik görevlileri ile bile konuştum, herkesten bir fikir topladım.

Bu benim ilk aşamamdı. Daha sonra şu an elimde olan onlarca kitabıma baktım. Daha duran türev, integral fasiküllerime baktım, orijinal ve 3d soru bankalarıma baktım tek tek ve ben boş olan kitaplarımı daha çözmek istediğimi fark ettim. Ders çalışmak benim için her zaman bir zevkti, tutkuydu, yaz tatillerinin gelmesini hiç istemeyen o tipik kişiydim. O kitapları hala çözmek istediğimi fark ettim ve bu da 2. aşamam oldu.

3. aşamam ise mezuna kalmış kişilerle konuşmaktı. Kuzenimin hedefi tıptı. İlk senesinde kazanamadı ve mezuna kaldı. Şu an tıp okuyor. Başka bir kuzenim ise yine mezuna kaldı ve şu an İTÜ'de. Etrafımda birçok bunun gibi örnek var ve mezuna kalmak benim için korku değil de başarı fikrine dönüştü.

4. aşama ise imkanlar. Diyelim ki 30-40k yaptın ve o sıralamalara zaten iyi bir tıp yok, hatta tıp yok bile sanırım. Diyelim ki bu tarz bir sıralama ile okula gittin. 1. si hiçbir yerden burs bulamayacaksın. 2. si yurt belki çıkmayacak bile, evde kalmak zorunda kalacaksın. Bu işin 5-6-7 sene boyunca maddi kısmı var. İTÜ'de okuyan kuzenim ayda 8-10, tıp okuyan kuzenim 12+ bin kadar burs alıyorlar birçok farklı vakıf ve kurumlardan. Bu benim için önemli bir faktördü. Maddi olarak hiçbir zaman sıkıntı çekmedim ailem tarafından ama her zaman boş boş para harcayan, ilgi alanım için seyehatlerde bulunan birisi olarak fazla ve hakedilmiş para benim için güzel bir faktör olur diye düşündüm.

5. aşamada ise aile var. Bu aşamada 6. adım ile birleşiyor. SEN VE ÇEVRE.

Eğer bu senin içinden geliyorsa, tutku ile bağlıysan emin ol annen bile olsa kimin ne dediği pek gözüne görünmüyor. Ben bu saydığım her şeyi başlı başına düşündüm ve içimdeki o sesin ne istediğine karar verdim. Ben kendime inandıktan sonra kimlerin ne dediği pek umrumda olmadı. Hatta erkek kardeşim benim için çok başkadır. "İstersen sen bile inanma bana ama ben kendimden eminim ve başaracağım." Erkek kardeşime bunu söyledim çünkü kalbimde taşıdığım şeyi ben çok iyi biliyorum.

Burada en önemli şey sen ve kalbinden geçen duygular. Sen kendinden eminsen emin ol kimsenin dediği umrunda olmaz.

Kendini tart, kes, biç, düşün, araştır. Kalp tamam dedikten sonra kalan her şey önemsiz kalıyor.

Bu sene gideceksen de, mezuna kalıp deneyeceksen de umarım çok güzel sonuçlarını görür, duyarız. Başarılar dostum. :)