Tr'de neden evli erkeklerin çoğu işsizken, iş adamları eş bulamıyor?

Sosyal insan değillerdir, çevremde var sosyal olup para basan insanlar ama evlenmiyorlar.

Sizseniz gözleminiz yanlış olmuş o halde. Eşten kastınız nedir o da çok belirsiz bir tanım lakin genel olarak anlaşıldığı kabulden hareket ederek konuşacak olursak; tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de “zengin” is adamlarının yatakları daima doludur. Çoğunlukla da öyle veya böyle “para” ile satın aldıkları kadinlarin her zaman yanındadır ve tatmine ihtiyaç duydukları her şeyi bu vesileyle giderirler

Evlenilecek kadin kalmaması konusu sadece zengin is adamlarının değil sıradan bireylerin de problemi. Belki soruyu “zengin is adamları neden evlenmekten uzak duruyorlar?” şeklinde düzeltirsek daha çok şeyi daha kolay anlamak mümkün olabilir.

Zenginlerin kaybedecek şeyleri çoktur o yüzden evlilik gibi ciddi bir konuda hareket edeceklerse çok fazla riski göz önünde bulundurmak gayrı ihtiyari bir tedbir olarak kendini gösterir. Fakirin hayatı ise tek düzedir ve evlilik de neredeyse bir rol paylaşımından ibarettir. O yüzden fakir bazı duyguları bazı yaşantıları daha samimi daha gerçekçi yaşayabilirken zengin daimi bir tedbir ve korunma iç güdüsüyle hareket ettiği için çoğu şeyin samimiyetini kaçırır. Zincirleme bir reaksiyonun sonucunu tek bir odağa indirgemek mümkün değildir lakin temel mesele samimiyetten ve gerçeklikten uzak olmalarıdır. Bu noktadan sonra sorumluluğu kime yüklerseniz yükleyin netice değişmez.

Kariyer dediğiniz şey de tamamen risk faktörünün kendisi zaten. Bazen bir yatırım, bazen bir eğitim, bazen uzun vadeli bir proje her ne geliyorsa aklınıza öncelik duygusal gerçekliğe temas etmekten çok kişisel ya da kurumsal gücü pekiştirmek olduğu için düşünsel öncelik de tedbirli davranmak oluyor. Cinsel ihtiyaçlarını tatmin etmenin veya “çılgınlar gibi” eğlenceler tertip etmenin zaten mevcutta kendileriyle aynı şartlara haiz bir çevrede olağan şeyler olduğu da bilinen bir gerçek. O yüzden evlilik veya gerçek duygular bütünlemesi olan bir ilişki onlar için çoğunlukla romanlarda yaşanabilir şeyler olarak görülüyor. Yine söylediğim gibi çıkış noktasından sonraki aksiyonlar değişkenlik gösterebilir lakin çıkış noktası samimiyeti yakalayamayacak kadar korumak zorunda olduğunu hissettikleri şeylere sahip olduklarını düşünmeleri ve buna göre hareket etmeleridir

Kafa karışıklığına sebep olan nokta nedir? Cümle izah için kurulur. İzaha muhtaç konuya “evet öyle olmuştur” ya da “hayır öyle olmamıştır” mi demek gerekiyor?

Basit bir konu hakkında basit bir düşünce beyanına abartı olarak bakabilecek kadar nasıl bir darlıkta yaşadığınıza hayret ediyorum. Komik

:)

Seçici olmak bu... Olursa kusursuz olsun.