Ayrılığın da bir adabı olmalı

Biraz uzun ama...

Normal şekilde ayrılmışdık.

Beni elde etmek için herşeyi yapmıştı üstelik. Bende birşeyler hissetmiştim bu çaba yüzünden. Sonra duygularımı açtım. 180 derce döndü. Ben birşey hissetmiyorum dedi. Yaptığı onca şeye rağmen. Arkadaş kalalım dedi ama olmaz dedim. Ben arkadaş kalırsam daha çok sararım, severim, aşık olurum... En "iyisi şimdi ayrılmak, ikimizin iyiliği içinde" dedim. Ayrıldık.

Faceden ve her yerden sildim. Mesajlarını, numarasını vs. Oda sildi. Güya... Üzgündüm tabi. "10 gün" sonra, "Umit verip, güven aşılayıp da yarı yolda bıraktığın insanın gönül sadakasını iki dünyada da veremezsin" diye bir hadisi şerif(?) yazısı gördüm, arkadaş paylaşmış. Bende beğendim, tanıdık geldi çünkü üzüntüme, profilimde paylaştım bir gece yarısı. Geçmişe kapak olsun dedim yorum olarak. Herkese açık olarak paylaşmışım. Arkadaş listemde olmasa da görünebiliyordu o yüzden.

Ertesi akşam bir mesaj attı ki... Evlere şenlik. "kurup kurup durdun o küçük beyninde kaç kere evlendin benle, kaç kere kazık yedin, ortada kaldın..." vs.

Bir kere benim profilime girip bakmak ne oluyor? Ayrı konu.

Telefonum niye onda hala? (Mesajlarımı silmeyi unutmuşmuş, oradan bulasıymış. Son mesajını atarken onları da sileceğini söylemişti halbuki ).

Ayrıca madem ümit vermedin, niye alındın bu kadar? Gülüp geç değil mi? Hayır. Kudurmuş resmen, büyük ihtimalle aramamama, ısrar etmememe.

Kesin konuşmuştu son gün, hiç aralık kapı bırakmamıştı. Biz de umut beslemediydik o yüzden. Ama beni ergen aşıklardan falan sanmış galiba. İlla ısrar edeceğim falan diye düşünmüş. Arayıp sormayınca da sinirlenmiş. Bu şekilde patladı. "İstemeyen" kendisiydi sözde.

Yani bak biz sevgili bile değildik. Bir kaç haftalık, en fazla 2 aylık arkadaştık. İnsan gibi de ayrıldık. Hala severdim kendisini. İlerde tekrar arkadaş olsak bir şeyler de yaşanabilirdi aramızda. Saygı,sevgi vardı çünkü... Ama bu derece hafif bir ayrılıkta bile ne gibi pürüzler çıkabiliyor görüyorsun "saklanan duygular" , "içi dışı bir olmayan insanlar" sebebi ile...

İleri boyutlara taşınan ilişkilerde bu şekilde ayrılık olmuyor genelde. Bir taraf aşırı kırılıyor illaki. Saygı kalmıyor karşı tarafa. O yüzden "ex'den next olmuyor" deniliyor.

Bazı lokal sorunlar yüzünden ayrılmak zorunda kalan, ama birbirlerine karşı saygıyı kaybetmeyen çiftler sonra o sorunlar geçtiğinde tekrar birleşebilir. Mutlu da olurlar. Anahtar kelime bu "saygı". Arada "saygı" olacak öncelikle. Saygı yoksa istediğin kadar aşık ol, sev, öl, geber aşkından ... mutluluk hayal olur.

bkz: ben..

ayrılırken saydık sövdük birbirimize. zaten bir aylık bi ilişki bitmişti. aradan 1 sene geçti. ayrılırken birbirimize girdiğimiz insanla 1,5 senedir beraberiz.

diğer soruna gelince kişiden kişiye değişir. gayet sakin olup da bitirelim arkadaş kalalım/kalmayalım diyeni de var. sayıp söveni de.

bana kalsa bi ayrılık yüzünden kimsenin kimseye hakaret etme veya kırmak gibi bi lüksü olmamalı. ayrılacaksan ayrılırsın biter karşıdakini kırmanın bi anlamı yok.