Evlenince çalışmak istemeğimi sevgilime söylesem kabul eder mi?

Ben eskiden kadin calismali diyordum ama son yillarda fikrim degisti. Cunku calismak kadina ekstra bir gorevmis gibi oluyor. Yani ev isleri, yemek, temizlik, cocuk bakimi disinda yaptigi ayri ve ekstra bir seymis gibi görülüyor.

Calisirken diger sorumluluklarini paylasamiyor turk kadini. O yuzden calismak kadin icin ekstra is ve yorgunluk. Calissan da diger isleri kadin olarak sen yapacaksin senden bekleniyor , calismasanda. O yuzden insanin kendini yipratmasina gerek yok.

Esim olacak kisi benim sorumluluklarimi paylasmayi bilirse, yukumu alirsa, cocuk bakiminda, yemek, temizlik konularinda fazla fazla sorumluluk alirsa bende calisir ona maddi destek olurum. Diger turlusu olursa calisiyorsam da isi birakirim. Bir ipte iki cambaz oynamaz. Ya da calisiyorsam esim harekete gecmedigi surece bende gecmem. Benden yemek, temizlik falan beklemesin. Kendisi gel yapalim demedigi surece hicbir seye el surmem.

Bir insana bu kadar sorumlulukta yuklenemez. Kimse kadindan hem calisip eve para getirmesini hemde diger isleri yapmasini beklemesin. Bu vicdansizlik dupeduz. Kadini her alanda kullanmak oluyor. Erkek resmen kendine maasli kole almis oluyor.

Calisip calismamam tamamen evlenecegim erkege bagli. Sorumluluklarima destek olursa bende calisir maddi destek sunar daha rahat yasariz ekonomik olarak.

Ama destek olmayacaksa, calismak benim icin diger gorevlerimin arasinda ekstra bir yuk olacaksa kendimi bu kadar yıpratamam. Bosanirsam falanda elbet careme bakarim. Okudum ettim zaten. Kolumda bir bilezik var. Rabbim rizkiniza kefilim diyor. Bosansam da elbet bir yolunu bulur, hal careye bakarim. Ama bir gun bosanirsam endisesiyle kendimi hem is hayatinda hemde evdeki sorumluluklarla yipratamam. Isin sonunda olecegiz ama yaşıyoruz. Bosanmakta ayni hesap. Hayattaki her seyi garanti altina alamayiz.

Eğer evlenecegin kisi ev islerinde, yemekte, cocuk bakiminda yardimci olacak biriyse calis derim. Ama değilse evde oturup diger islerin sorumluluğunu alman daha iyi. Daha az yipratici olur. Ayriyetten sigortani, emekliligini odemesini iste. Calissan sigortan yatacak ve emekli olacaktin cunku. Bir garantin olsun evde olacaksan da. Cunku sende evde calisiyorsun. Sigortani, primini falan eksiksiz yatirsin.

Ben evlenirsem ve calismayacaksam bunu sart kosmayi düşünüyorum. Eger calismami istemeyecekse ya da bana ev isleri, cocuk gibi konularda destek olmayacaksa evde olurum zaten. Bu durumda da beni zora sokmamali ve emekliligimi yapmalı. Ama hem disarda hem icerde calistigimi, sorumlulugun buyuk cogunlugunun bende oldugunu hissedersem cocuk falanda olsa kimsenin gözünün yasina bakmam ayrilirim.

Bu dunyaya bir kere geldim. En iyi sekilde, konforlu ve hayatin tadini cikararak yasamak benim de hakkim. Gun icinde sabahtan aksam uzerine kadar iste calisip, is cikisi eve gelip yatana kadar evde calismayi, bu kadar kosturma icinde olmayi, bir daha gelmeyecek zamani ve ömrü bu kadar heba etmeyi dogru bulmuyorum kendi adima.

Kadina yuklenen sorumluluklarinda haddi hesabi yok. Keske bizimde tek sorumlulugumuz calisip para kazanmak olsaydi. Yeni modern dunyada hic sorumlulugumuz yokmus gibi yuklendikce yuklendiler. Birilerinin elinde xxx var kadinlara vurup duruyorlar.

Calis, her alanda ol, her alanda basarili ol, her alana yetiş, oturma, hasta olma, surekli hareket halinde ol, senin dinlenmeye, uyumaya, durmaya hakkin yokmus gibi davraniyorlar. Ben bunu kendim adina kabul edebilen biri degilim. Kabul eden kadinlar bu sistemin yorucu, yıpratıcı carkinda donmeye devam etsinler.

Bir erkege maddi manevi kole olamam. Calisirsam pamuk ellerini deterjana falan da surecek. Calismazsam her ihtiyacimi karsilayacak, verdigi parayi basima kalkmayacak, sigortami da yapacak. Baska turlu yapamam, yurutemem.