İçedönük biri nasıl iş hayatına atılır?

Küçüklüğümden beri zaten sessiz, sakin biriydim ama lise yıllarında bir de sosyal fobi çıktı. Hala daha tamamen geçmiş değil, odak noktası falan olmayı sevmiyorum. Bir işveren ile falan konuşurken içim içimi yiyor resmen, ellerim terliyor. Bölümüm olan anaokulunda işe başvursam yapabilir miyim, nasıl yaparım diye düşünüp duruyorum. Çocuklarla bile nasıl konuşurum, nasıl muhabbet kurarım onu düşünüyorum. Hadi çocuklar zaten, yetişkinler gibi değiller desem bu defa diğer öğretmenlerle ve özellikle de veliler ile nasıl konuşurum bilmiyorum. Çok stres oluyorum, bir yerden başlamak istiyorum ama ortama girince de pısırık ve garip görünme düşüncesi beni itiyor. Zaten diğer öğretmenlere falan bakınca görüşmeye gitsem kabul etmezler gibi geliyor. İnsanlar nasıl bu kadar rahat ve dışadönük oluyor, ağızları laf yapıyor bilmiyorum. Sınıf içinde hoplayıp zıplıyorlar, şarkılar söylüyorlar falan, bunlar bile o kadar gözümde büyüyor ki.. Uğraşamam gibi değil de nasıl yaparım düşüncesi. Yaşamayan anlayamaz o yüzden benim gibi olan arkadaşlar, lütfen bana tecrübelerinizi yazar mısınız, nasıl üstesinden geldiniz?