Bugün bir öğrenci karşımda ailevi sorunlarından dolayı ağladı. Onu rehberlik servisine yönlendirdim. Doğru olanı mı yaptım?

Branş öğretmeniyim. Okullarda Rehberlik dersinde bize öğretilen buydu. Kendimden ve parçalanmış ailemden örnek verdim, çok başarılısın dedim, gayretine devam et bu da geçer şeklinde teselli etmeye çalıştım, sarıldım falan ama içkim burkuldu. Üç yaşında anne terk etmiş, velayeti annede ama anneyle görüşmüyorlar. Dede ve anneanneyle kalıyor ama dede alkolik. Gece uyuyamıyorum, bana bir şey olursa diye korkuyorum, psikolağa gitmiştim o da psikolojimin bozulduğunu söyledi tarzı laflar etti. Babada kalmak istiyormuş. Başka bir kız öğrenci de dedi ki anne baba oğlan çocuğu ayrımı yapıyormuş, ötekileştiriyorlarmış kızı. Erkeğe daha çok pars verip seviyorlarmış. Ağlayarak konuşunca anne biraz yumuşamış. Vallahi moralim bozuldu. Daha ne hikayeler vardır bilmediğimiz...