Ben neden kendime bakmıyorum?

Hayattan ne istiyorum bilmiyorum ki

11 yıl oldu benim bilgisayar başındayım evde zaman geçiyor

Mastürbasyon film dizi pes eski filmler diziler zaman geçiyor , dışarı çıkmakta zorlanıyorum gidicek başka yerim yok ki ne arkadaşım var mekan biliyorum kafaya koyup İstanbul'a bile gidemem a-sosyalim evet bilgisayarda mastürbasyon yapıyorum çalışmıyorum

valla 11 yıldır hergün nerdeyse çünkü hayatı saldım günde 1 zaten ama her gün aynı zamanda ailemin allah belasını versin onlar yüzünden böyleyim kuzenim tam tersi yaşıyor bana hava atacak bir tip

Ailem fakir cahil sorumluluk vermeyen bir aile olmasaydı bende herhalde bu durumda olmazdım peki sırf bir asgari ücretli işe girdim diye her şey olacak mı

Ben 11 yıldır depresyondayım hemde öyle böyle değil lise 1 terkim 27 yaşındayım kendime hiç bakmadım kilo aldım dişim döküldü spor yapmadm boyum kısa kaldı hiç arkadaşım sevgilim olmadı sorumluluk almakdan hayata karışmakdan korktum üstelik liseyi bile yapamadım her şey zor gelmeye başladı bende evde yiyor içiyorum bilgisayar oynuyorum 11 yıldır ilk defa geçen yıl havaalanında temizlik görevlisi olarak 3 buçuk ay çalıştım küçülmeye gittiler çıkardılar bende zorlamadım sorun şu ki ben kendimi sevemiyorum ne dış görünüş ne karakter olarak hiç birey hissetmiyorum hayatımda hiç aşk yaşamayacağım bile gerçek araba süremem evlenemem çocuğum olmaz yurt dışı göremem o kadar imkansız geliyor ki..

şu an beynim kafam böyle inanmış durumda çok ezik hissediyorum kendimi bilgisayar ve mastürbasyon bağımlılıkları yüzünden konforu terk edemiyorum bir iş var haber bekliyorum dedemden miras kaldı arsalar onun satılmasını bekliyorum dişlerimi yaptırmak için.. hiç mücadele etmedim hayat için 11 yıl oldu ya 2012 den beri devam ediyor böyle 16 yaşında girdim şimdi yaşım 27 oldu hayat devam ediyor ama başkaları için ben korkularımdan yüzleşmek istemediğim gerçeklerden kaçıyorum 2 kız yiğenim oldu görmedim bile benden bir halt olmaz gibi geliyo

İleriyi düşünmemeyi çalışıyorum hem abimin birikimi var ölünce bana bırakır onu geçtim benim sosyal hayatım yok insan gibi bazı şeyleri yaşamadım yaşamadan ölücem.. ben sorumluluk alacak karakterde değilim ki birey hissetmiyorum sesimi sevmem boyumu sevmem sorumluluk alamam iş de çalışmak arkadaşın sevgilin olması her yeri gezmek bana çok yabancı gibi.. ben hiç çalışmadım en son geçen sene havaalanı asgari ücreti küçümsüyorum kendimi küçümsüyorum.. peki sosyallik

Tanıdığım ünlü sporcular ve kuzenim mükemmel ama... Ben anca herkes gibi asgari ücrette çalışan boyu kısa hiç bir şey yaşamamış hep uzakdan seyirci kalmış Sadece aç karını doyurmak için çalışan biri olacağım gibi büyük işler yapamam sanki ne maddiyat yeter ne dış görünüş

biraz içim kötü işte diğerlerini görünce bir de ben gerçekden yaşadığımı hissetmiyorum ruh olarak hiç özgüvenim olmadı hiç mücadele etmedim hiç bi şey için

ben kabul etsem başkası kabul edecek mi , konfor o kadar tatlı ki bırak ölene kadar kal diyor sanki ama düzelmeyi düşünmek zorundayım 1 hafta kaldı mahkemeye engelli kısıtlamam kalksın arsaları satayım dişlerimi yaptırayım zayıflıyayım müteahitin bulacağı işe gireyim peki sonra ne olacak

haftaya

11 Yıl kilolarımla evde kapalı hapis kaldım hiç kolay değil yaşadığımı bile hissetmiyorum ama psikiyatristde paralı ilaç vermekden başka ne yapıyor.. hayat devam ediyor ama başkaları için ben sosyalleşmeyi 1-2 insan tanımayı çalışmayı okumayı ne bileyim hiç hayat telaşına düşmedim anlatabiliyor muyum nasıl diyim ben vücüdumun her tarafını bozdum bakmadım para kazanmadım lise 1 terkim nasıl diyim sana hayattan hiç bi beklentim hayalim olmadı...

Midem genişlemiş durumda çok çabuk acıyorum her gün et kola cips abur cubur tatlı yemeden duramıyorum yıllardır kendimi zayıf olarak görmedim her sabah kilodan kabuslar bile görüyorum evde kaldıkça odamda durdukça kilo vermek imkansız kolasız yapamıyorum her gün 16 Mart perşembe mahkemem var engelli kısıtlamam kalksın arsalar satılsın dişlerimi yaptırabilirim impilant filan sonra da devlet hastanesine gidip kan şekeri tansiyonu ölçmek lazım ona göre beslenmek listeye göre ama evde durdukça işte kendimi yemeğe veriyorum

ben hiç 100 kilo üstüne çıkmadım 96 felanımdır ama göbeğim var üstelik zayıf olsamda boyumun kısalığını da takmış durumdayım hiç sevmiyorum kendimi kilodan vücut çatlaklarım var kollarımda bacaklarımda