Ben asosyal büyüdüm. Üniversitede arkadaşlarım açtılar beni yavaş yavaş sağolsunlar.
Yazılım ile alakalı bir bölüm okuyorum. Bölümümde başarılıyım fakat mecburiyetten. O yüzden yazılım ve bilgisayar ile ilgili olan meslekleri asla düşünmüyorum.
Ailem sürekli işte mezun ol işe gir muhabbeti yapıyor. Ama benim hayattan bir beklentim olmadı hiçbir zaman.
Hani çok param olsun, benim öğrencilikte çektiğimi ileride çocuklarım olursa çekmesin istiyorum fakat yapabileceğim meslek neredeyse hiç yok. Yapmak istediğim meslek hele hele hiç yok.
Ne yapacağımı şaşırdım. Daha 7-8 ay var mezun olmamıza fakat ben 2 haftadır yine yurda kapanmaya başladım. Arkadaşlarımda farketti bu durumu fakat anlatamıyorumda, anlamazlar.
Eskiden intihara meyilliydim tam kurtuldum derken yine aynı düşünceler gelmeye başladı. Hayattan beklentilerim var fakat beklentileri karşılayacak mental seviyem yok. İstemiyorum, çok çektim asosyallikten, ailem yüzünden kaç tane hayalimden vazgeçtim falan derken artık önüme iş konsun istiyorum. Hiçbir şeye ama hiçbir şeye hevesim, istediğim, hedeflerim yok.
Sadece rahat yaşamak istiyorum o kadar.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer