Üniversite mezunları gerçekten işsiz mi yoksa iş mi beğenmiyorlar?

burada devletin şöyle bir hatası var. piyasa gerçeklerini göz ardı ederek ekonomik olarak bakıyor. işsizlik oranı düşük gösterilsin diye okuyanların sayısını sürekli arttırmaya çalışıyorlar. öğrencinin olduğu yerde de biliyorsun her zaman para döner. yemektir, kafedir, spor salonudur vs. vs... özellikle devlet kadrosu dışında iş bulunamayan bölümlerde, ihtiyaç 1 ise 10.000 tane öğrenci mezun ediyorlar senede.

yani burada işsizlik otomatik olarak doğuyor zaten. atıyorum okul öncesi öğretmeni. bu kişi devlet kadrosu dışında nerede çalışabilir? tarih öğretmeni atıyorum. atanamadı diyelim ki çok normal. dershanede asgari ücretin altına çalışan öğretmenler var. onlar umudunu yitirmemeye çalışıyorlar. atanacam diye bekleyip duruyorlar. onlar kadar sabırlı olmayanlarda, niye asgari ücretin altında çalışayım, giderim kasiyer olurum daha fazla kazanırım en azından başım ağrımaz diyor. bu örnekleri ben şu an uyduruyorum sonra gelipte tarih okuyan biri gelip bana laga luga yapmasın xD bölüm isimleri değişebilir. buraya kadar bahsettiğim kısım devletin hatası idi. gelelim öğrencilerdeki hataya. ellerine diploma geçince işverenler kucak açmış bunları bekliyor zannediyorlar. diploma kapıyı açmak içindir başka bir şey için değil. birde okudukları bölüme, meslek gözüyle bakmıyorlar. kendim mühendislik öğrencisiyim bugüne kadar benimle yazılım üzerine çalışan 1 kişi dışında kimse olmadı. şimdi o amerikada çalışıyor. bende bir iki ay öncesine kadar yurt dışına çalışıyordum. yani okulunu boş geçirmeyenler, kendi sektörünün içinde az maaşla da olsa sıkıntısını çekenler, okul bittikten sonra aynı rezilliği bir daha çekmiyorlar. benim arkadaşım vardı mesela, çocuk makine mühendisliği okuyordu ama orada ameleden farksızdı. zaman ilerledikçe çocuk ustaların yaptığı işi yapmaya başladı. bir usta öbür usta derken her alanda kendini geliştirdi. bak üniversite bitene kadar çocuk pislik içinde çalışıyordu. bugün takım elbise ile çalışıyor. ama bizim insanımız, hayallerle oraya gidiyor. ben demiyorum kendinizi kullandırtın edin ama gerçek bu yani. iş veren iş bilmiyorsun 1 yıl boyunca ben sana düşük veririm diyor. bu süreçte kovulma edilme yaşayabiliyorsun vs. her şey olabilir. bunu öğrenciyken yaşamak ders çıkarmakla, mezun olduktan sonra hayal kuran bir insanın yaşaması arasında çok büyük farklar var. yani öğrenciler genel anlamda çalışmıyorlar alanlarına. kafelerde sürtüyorlar. 100 kişi varsa bir sınıfta, o sınıfta abartı yok, hocaların kendisine verdiği eğitim ya da ödev dışında, alanında fark yaratmak ya da en iyisi olmak için çalışan insan sayısı maksimum 10 kişidir. bu söylediğimde abartı yok hatta fazla bile söyledim. gerçekler bu şekilde. ne okursan oku, meslek gerektiren kalifiye olmayı gerektiren bir bölüm oku. o alanda her gün üzerine çalış. programsa programı kullanmayı öğren, dilse dil öğren, yazılım diliyse her gün uygulama yap yeni şeyler öğren, ama asla gidipte cahil hayaller içine girme. çünkü üniversite sandığının aksine bir sürü cahille kaynıyor.

Türkiye'deki sömürü düzeni devam ettikçe, eğitim sistemi bozuk oldukça mezunlar işsiz kalmaya devam edecek.

İşverenler "yeni mezun asgari ücret alır" diye aklınca sömürecek insan arıyor. Hayır aga, yeni mezun asgari ücret almaz. Asgari ücret vasıfsız elemana verilir, devlet tarafından belirlenmiş minimum miktardır aynı zamanda. Hiçbir vasfı olmayan asgari insanın asgari şartlarda yaşamasını sağlayacak paradır. Adı üstünde.

Yeni mezun adam vasıfsız değildir. Okumuştur, emek vermiştir. Sen kene gibi o adamın bilgisini sömürüp karşılığında asgari ücret veremezsin. Açın bakın hangi ülkelerde çalışanların yüzde kaçı asgari ücret alıyor, karşılaştırın Türkiye ile.

Ben de işverenim, sırf kalifiyesinin veya bilgisinin hakkını veremem diye yeni birisini işe almıyorum şu anda. Asgari ücret ödesem bile eminim ki başvuracak birsürü insan çıkacaktır ama istemiyorum emek sömürmek. Oturur o işi kendim yaparım en azından haysiyetimden ödün vermem.

Zaten iş yok, olan işlerin de şartları belli. Kimse doğru düzgün bu şartlara razı olmayınca da "gençler iş beğenmiyor".

Hadi lan ordan. Sen emek sömürme, insana hakkını ver, çalıştığı yerde huzurunu kaçırma, fazla mesaiye kalınca üç beş kuruşu esirgeme emin olun birçok genç çalışır, uğraşır.

Kim sever parasızlık çekmeyi, işsizlik psikolojisine direnmeyi? İnsanların iş bulmak için bunalıma girdiği bir dönemde çıkıp "gençler iş beğenmiyor" demek, "iş var eleman bulamıyoruz" deyip köle şartları sunmak, "yeni mezun da asgari ücrete razı olacak" diye ahkâm kesmek ahlaksızlıktır, aymazlıktır, sokak siyaseti ile boş kafasını dolduran fanatiklerin lügatından konuşmaktır kimse kusura bakmasın.

Maaş beğenmiyorlar diyenler sömürü düzeninin bayrak taşıyanlarıdır. Ben asgari ücretin kaç katı maaş alıyorum, ekibimdeki arkadaşların maaşları da kaç katı. Yeni mezun alacak olsam daha en az 3 katı maaş veriyorum, vermek zorundayım. Ama gidip senelerce okumuş vasıflı insana asgari ücretin biraz fazlasını teklif edersen bu “maaş beğenmemek” değil bu “insan sömürmek” anlamına gelir sadece. Liyakatsizlikle dolmuş bir sistemde, heryerde birisinin bişeyi diye iş bulan insanlarla dolu sistemde, bir ideal uğruna bir iş sahibi olucam uğruna senelerce öyle veya böyle okul okumuş insanlara düzgün bir hayat kurabilecekleri paraları ödemek zor geliyor. Sadece patronlar zengin olsun, çalışanlar köle gibi çalışsın. Yok öyle dünya, patron ekmek veriyorsa çalışan emeğini veriyor, ortada bi alışveriş var. Kimsenin iş beğenmediği yok, herkes çalışanı hor görme peşinde. Hee bi de şu durum var, yetişmiş elemanların yeterliliği olayı, yani eğitim. Onu da gidip çok sevgili patron ve işveren takımı gidip devletle halletsin, eğitim sistemi çöktü, eleman bulamıyoruz istediğimiz gibi diye.