Çalışmak istemiyorum. Evde oturmak ev hanımı olmak istiyorum?

Sıranı bekle önce ben istedim bu hayatı

Ayda 3 bin liranın yaklaşık 5 katı maaşım var. Az biraz birikim yapıyorum ha o birikim neye yetiyor hiçbir şeye. Ne evim ne arabam var. Alacağımı da düşünmüyorum kolay kolay. Aileme de yardım ediyorum borç da var biraz. Yani mesele fonlanmak değil tüm bu kazancın çalışmana değmemesi ve aldığın paranın iş yüzünden yarattığın ihtiyaçlara gitmesi kıyafet ayakkabı kira servis taksi vb.

Birikim yapıyorum zaten. Ama bir ev 1 milyon lira ben o 1 milyon lirayı aylık 2-3 bin köşeye atarak 10 yılda falan biriktiririm 😁 yani yaşamak için çalışıyorum ama elimde bir şey yok bir mal mülk edinemiyorum kısaca bu mutsuzluğa değmiyor. Bu arada maaşın bir kısmını aileme veriyorum ihtiyaçları var.

Gideceğim yerin burdan daha kötü olma ihtimali korkutuyor. Ben çalışmayı sevmiyorum işle ilgisi yok. Evi seviyorum ben. Aşığım hatta ev hayatına. Ama küçüklükten beri iş sahibi ol erkeğin eline bakma mutlaka maaşın olsun kafasıyla yetiştirdi ailem. Aslında çok haklılar ama benim yapım buna müsait değil. Nefret ediyorum o soğukluk o samimiyetsizlik ve kurumsallıktan. Sanki karabasanlar çöküyor üzerime. Bazen düşünüyorum maks 70 yıllık ömrün en güzel zamanlarını para karşılığı bu kadar mutsuz olarak geçirmeye değer mi diye. Ama başka seçenek yok maalesef.

Hayatımda biri var ama o da tek başına bir eve yetemez. Kaldı ki paragöz biri yani sürekli hesap kitap yapıyor ikimizin kazancı aylık şu kadar olur süper bu parayla şunu bunu yaparız vs diye kısaca istifa etmemi hoş karşılamaz ömür boyu ev hanımı olamıycam demektir bu. Hafta sonu ne yaptığıma gelince dışarda işim varsa hallediyorum onun dışında tüm gün yatıyorum sessizlik ve huzur içinde film falan da izliyorum. Ev hayatı benim cennetim galiba.

Sorun eğlenceli biri olması değil geçim çok zor. Tek maaşla yaşanmaz artık o da haklı bir yerde. Kira olmuş 4-5 bin benzin desen aylık 2 bine yakın gider. ileride çocuk olsa ohooo taş mı yiyeceğiz. İşte beni bu durum çok yoruyor mecburen çalışmak zorundayım ama çalışmaktan da nefret ediyorum.

Bu arada dedin ya paran olmasa seni bırakır diye. Yukarıda yazdım zaten şu zamanda çalışmayan kadını insan yerine bile koymuyorlar diye. Haklısın yani.

Söylemek istediğim bu. Tek maaşla geçinilmiyor hani bizim annelerimiz ev hanımı idi babalarımız asgari bir maaş kazanırdı kıt kanaat de olsa yaşanırdı ama düşünsene şimdi asgari ücret 4250 TL büyük şehirde yaşıyorsan en kötü semtte evler 2 binden başlıyor. Zeytinyağı 150 TL etin kilosu 100 TL peynir 30 TL ekmek bile 2. 5 TL. Bunun ekstra masrafları var giyimi var yakıtı var elektriği suyu falan ohooo mecburen herkes köle gibi çalışmak zorunda kalıyor o yüzden erkekleri de çok iyi anlıyorum çalışan kadın istemekte haklılar bir yerde.

Valla saygınlık maygınlık umrumda değil artık depresyona girmişim bu iş hayatından kendime saygı duymuyorum başkaları duysa kaç yazar.

İşi seviyorum. Ben çalışmayı sevmiyorum. Net.

Hahaha keşke 😁