Mühendisim İsviçre de bir şirketle anlaştım üzülme sebebim neden?

Ben tıp okuyorum şu an dil öğrenip denklik sınavlarına mı çalışsam yoksa TUS mu çalışsam karar veremiyorum. Asistanlığı burada yaptıktan sonra yurt dışı için uğraşacak enerjim olmayacağına adım kadar eminim bu yüzden şu dönemlerde nasıl bir yol çizeceğime karar vermem gerekiyor ama işin içinden çıkamadım. Esasen gitmek istemiyorum, böyle bir isteğim hiç olmadı ama burada emeğimin karşılığını alamayacağımı biliyorum. Kararım gitmekten yana olursa ne kadar buruk hissederim tahmin bile edemiyorum.

Emekten kastım sadece maddi karşılık değil, beni ülkeden en çok uzaklaştıran şey kimsenin bilgiye değer vermeyişi. Cehalet o kadar yüceltildi ki herkes kendini her konuda fikir sahibi görüyor. Eğitime harcanan onca yıl hiç harcanmamış gibi saçma sapan insanlarla aynı kefeye konup alenen yok sayılıyorsun. Mültecilerden de bu yüzden haz etmiyorum bizim emek emek kazandığımız şeyler birilerine altın tepside sunulunca benim çok zoruma gidiyor. Tusta yabancı uyruklu kontenjanı var mesela bir Türk vatandaşının kazanmak için gecesini gündüzüne kattığı bölümleri onlar rahat rahat kazanıyor. Ben bu adaletsizliklerden nefret ediyorum ve hak edene hak ettiğinin verildiği bir ortamda yaşamak istiyorum. Bu benim için maddiyattan çok daha önemli bir mesele.

Gitmek de dert çünkü gitmek istediğim ülkeler kendi vatandaşını benden daha çok önemseyecek. Kendi ülkemde başka ülkenin vatandaşları, gideceğim yerde kendi vatandaşları kıymetli olacak. Bu durumda ben her yerde ikinci plana atılan oluyorum.

Umarım öyledir