Mesleğiniz ne ve yaptığınız işten memnun musunuz?

Açıkçası mesleğimi çok severek yaptığımı söyleyemem. Ağız ve diş sağlığı asistanlığı yapıyorum ve günün büyük bir kısmı ayakta, yoğun bir tempoda geçiyor. Sürekli hastalarla iletişim hâlindeyiz; bazen anlayışlı insanlarla karşılaşıyoruz, bazen de hiç hak etmediğimiz şekilde tartışmaların içinde kalıyoruz.

Beni en çok yoran şeylerden biri de insanların hastanedeki işleyişin nasıl olduğunu bilmeden, karşısındaki ilk kişiyi yani bizi sorumlu tutması. Bir işlem neden böyle yapılıyor, hangi karar kimin yetkisinde, hangi konuda kiminle görüşülmesi gerekiyor çoğu zaman bilinmiyor. Ama hasta bir şeye kızdığı zaman karşısında bizi bulduğu için bütün öfkesini bize yöneltebiliyor. Halbuki bizim her konuda karar verme yetkimiz yok. Biz bize verilen görevimizi yapıyoruz.

Bazen gerçekten “Ben bunun için mi bu kadar yoruluyorum?” diye düşünüyorum. Gün boyu ayakta kalmak, yoğunlukla uğraşmak, hastaların stresini çekmek, bir yandan da işimizi düzgün yapmaya çalışmak kolay değil. Üstelik emeğimizin karşılığında aldığımız bir maaş var diye her şeyi sineye çekmek zorunda da değiliz. Sonuçta biz de insanız; bizim de yorulduğumuz, üzüldüğümüz, bazen kırıldığımız oluyor.

Ben bu işi öncelikle hayatımı geçindirmek, para kazanmak ve kendi ihtiyaçlarımı karşılayabilmek için yapıyorum. Herkesin yaptığı işi büyük bir tutkuyla sevmesi gerekmiyor. Bazen insan sevmediği bir işi de sorumlulukları olduğu için yapmak zorunda kalabiliyor. Ben de işimi elimden geldiğince düzgün yapmaya çalışıyorum. Ama bunun karşılığında saygı görmek ve her problemin sorumlusuymuşum gibi davranılmamasını istemek de en doğal hakkım.

Bir hastanın işleyişle ilgili bir problemi varsa, benim yetkim dışında bir konuysa gelip benimle tartışmasının bir anlamı yok. “Git derdini başhekime anlat.” Çünkü ben kurumun bütün işleyişini belirleyen kişi değilim. Benim yetkim olmayan bir konuda hesap sorulması ya da üzerime gelinmesi gerçekten haksızlık.

Belki ileride başka bir alana geçmek isterim, belki bu mesleğe zamanla daha farklı bakarım, bilmiyorum. Ama şu an için hissettiğim şey şu: İşimi yapıyorum, sorumluluğumu yerine getiriyorum ve bunun karşılığında emeğimin karşılığını alıyorum. Fakat sırf sağlık sektöründe çalışıyorum diye herkesin öfkesini, stresini ve sorununu üstlenmek zorunda değilim.