Hiç vazgeçmek zorunda kaldınız mı?

ben 2 kere vazgeçtim... 1.si bi erkek için dugulrımdan, tutkularımdan,hayatımdan, sevdiklermden,paylaşamadıklarımdan, kendimden kurallarımdan vazgeçtm... bunlardan vazgeçtm çünkü ilk defa sevdim ve tek bi kere sevdim... onlardan vazgeçtim çünkü saydıklarımın hepsi bi anda o oluverdi...3.5 sene sonra emeklerimden sevdiğimden sevgilimden dünyamın merkezinden, kalbimin sahibinden, duygularımın hakiminden, tutkumdan, paylaşamadığımdan kısacası kelimelere bile dökemediğim, anlatamadığımdan vazgeçtm... vazgeçmek zorunda kaldım... bakma sen bana aslında vazgeçmek lafta... ben sadece öyle görünüyorum... üzerinden 2 sene geçti ama ben hala günden günü içimde daha da büyüttüğüm o adamdan vazgeçemiyorum.

kimse vazgeçilmez değildir diyorum bende ama tutkulu olduğun biri vardır. gerçekten tutkulu olduğun yani gerçekten sevdiğin biri. işte bu gerçeklikleri gören tadan biri vazgeçmenin neler hissettirdiğini bilir... bu yüzdende çok kullanmaz bu kelimeyi daha doğrusu kullanmaya cesaret edemez. çünkü gerçekten vazgeçmek zorunda kalmış bi insana o kelime bile vazgeçmek kadar acı verir...

umarım kimse vazgeçmeyi bu kadar unutulmaz yaşamaz...

sonsuza kadar cıkartamadım ama hayatımdakı en ozel sıfatından sıradan ınsan sıfatına dusurdum.vazgeçtım evet kalbı aklı gozlerı baskasına aıt bı ınsanla olamazdım.vazgeçemedıklerım ıse gerçekten yanımda olanlardan vazgeçemıyorum (arkadas annem vs.)