Neden diğer kızlar gibi değilim?

Merhaba,
Öncelikle lütfen ciddi olanlar cevap versin.
Bu ay 1 yılımızı dolduracağımız ciddi bir ilişkim var. Geçen ay itibariyle işimden ayrıldım çünkü işin stresi ve yöneticimin psikolojik baskısı saçlarımda ciddi saç kayıplarına neden oldu. Çalışmak zorundayım malum pandemi dönemi diyerek yaza kadar sabret dedim kendi kendime.. Sonuç itibariyle ayrıldım ve erkek arkadaşım bana bir tanıdığının güvenilir ve çalışkan bir eleman aradığını söyleyerek tasalanmamam gerektiğini biraz psikolojimi toplamam için kendime zaman vermemi söyledi. O da işinde sorunlar yaşıyordu ve ikimizde aynı dönemler işlerimizden ayrıldık. Bahsettiği yerdeki adam yönetim kurulunun 3 adet personel alımına kadar onay verdiğini fakat gerekli raporlama yapıldıktan sonra eleman alımı yapılacağını bildirdi. Kendisiyle tanışmışlığım var gayet düzgün bir beyefendi. Ve bu kişi Mart sonu Nisan başı Mayıs sonu diye diye bu güne değin geldik. Şahsını tanımasam oyalıyor diyeceğim fakat öyle biri değil. Ben Avcılar da oturuyorum işyeri Beşiktaş da. Hayatım boyunca çalıştığım lokasyonları özellikle evime yakın muhitlerden seçtim ya da servisi olan yine yakın güzargah kurumsal firmalardı.
Bir kez bu beyefendi bizi çalışacağım yere davet etti ve o gün yolun uzaklığı gözümde büyüdü de büyüdü. Metrobüs ve metrodan sonra yarım saatlik yürüme mesafesi sabah 9 akşam 5 haftasonu çalışması yok. En kötü ihtimalle en son aldığım ücretten maaş verilirmiş..
Açıkçası bu kadar külfetli bir yükün altına girmek istemiyorum. Sevdiğim adamla bu konuyu konuştum ve daha fazla beklemek istemediğimi söyledim. Buranın çok gelişime açık olduğunu Enver Bey in kendini bilen bir yönetici olduğunu ve ileri de çok yüksek rakamlarda çalışacağımı söyleyerek beni yatıştırmaya çalıştı ama benim gönlüm istemiyor. Bu arada kendisi iş buldu ve yarın itibariyle işe başlayacak. Sevgilime çok beklediğimi, masraflarımı, evimin kirasını, faturalarımı ve sorumluluklarımı anlatarak zor zamanlar geçirmek istemediğimi söyledim. Sana ben destek olurum kiranı öderim faturalarını üstlenirim dese de bu bana çok yanlış geliyor. Üniversiteden mezun olduğumdan beri çalışan bir insanım, ana babama yük olmadım bu zamana kadar okulumu kredi ile okudum. Hayatım hep başkalarına bağımlı olmadan yaşamak üzerine kodlandı. Benim annem evlere temizliğe giderek büyüttü okuttu, babam sorumsuz bir adamdı ya da hayat ona hiç gülmedi böyle olmak kolay geldi diyorum. Hayatında annem gibi bir dağ vardı neticede.

Şimdi erkek arkadaşımın ben senin evleneceğin insanım ne var bunda destek olmak istiyorum eşim olacaksın demesine rağmen ben kimsenin yardımını istemeyecek kadar gurur doluyum. Az önce bu konudan biraz gerildik ve söylediklerimin onu kırdığını söyledi. Hayatı bölüşeceğiz neden bu konuyu bu denli kafana takıyorsun diye kızdı bana. Siz söyleyin bu durumda yanlış mı düşünüyorum? İnsanın kendi ayakları üzerinde durması bunu istikrarlı bir şekilde sürdürmek istemesi çok sevdiği bir insandan bile bu denli gelecek desteği istememesi normal midir?