18 yaşında ailemden ayrı sıfırdan bir hayata başlayabilir miyim?

Çok ciddi bir şey farkındayım ama bu sene mezuna kalacağım ve aile evinde bir sene daha barınamam. Zaten bana rahat batıyor, tembelleşiyorum, her şeyi salıyorum, günümden hiçbir verim alamıyorum. Ayrı eve çıkarsam evet çok yorucu olur ama o sorumluluk beni ciddiyete sokar diye düşünüyorum. Hem ruhsal yorgunluk bedensel yorgunluktan bin kat daha çekilmez bir durum. Zaten benim yapım bu, bir şeyleri doğru düzgün yapabilmem için sürünmem gerekiyor. Tek sıkıntı iş bulabilmek. Yazın az paraya çalışıp tecrübe edinirim cv me bir şey katmış olurum. Eylül ekim gibi ayrı eve çıkarım doğru düzgün bir işte çalışırım bir yandan dersime çalışırım. Yapabileceğime inanıyorum ya. Sizce çok mu ütopik bu planlar?