İtalyanca önemsiz bir dil mi, neden?

Parliamo Italiano

İtalyanca bir zamanlar sanatın diliydi. Alman besteciler bile operalarını Almanca değil, İtalyanca olarak bestelerdi. İtalyan mimarlar başta Rusya'da San Petersburg ve Moskova olmak üzere, dünyanın pek çok kentine neo-klasik yapılar kazandırmışlardı. Kremlin duvarlarını bile İtalyanlara yaptırılmış.

Osmanlı'nın 1831 Tanzimat fermanıyla duyurulan yenileşme çabaları sırasında, İstanbul'a da İtalyan mimarlar davet edilmişti. İyi ki de gelmişler, iyi ki de yüzlerce şık binayı Pera'ya kazandırmışlar, sağ olsunlar.

O zamanlar Osmanlı'da mimarlık okumayı düşünen herkes literatürü takip edebilmek için İtalyanca öğrenmek gerektiğini bilirdi. Öte yandan Türkiye'de bankacılığın kurumsallaştırılması sırasında, bu işi dünyada en bilen Venedikli uzmanlardan destek alınmış.

Dolayısıyla banka, banko, bankamatik, kambiyo, piyasa, borsa, konkordato, firma, acente, kasa, kasiyer, numara, bilanço, iskonto, kampanya, poliçe ve sigorta gibi pek çok İtalyanca söz, Türkçedeki bankacılık ve finans sektörü terminolojisine yerleşmiş.

Ayrıca inşaat, opera-müzik, moda, kahvecilik, yeme-içme ve gemicilik alanlarında da pek çok söz İtalyancadan Türkçeye ödünçlenmiştir.

Rönesans'ın dünyaya sanat, edebiyat ve bilim alanında kazandırdıklarının etkisi hala sürmekte. İtalyan ozan Dante'nin "İlahi Komedya"sını anımsayalım. Latince, bir zamanlar Avrupa'nın yaygın bilim diliydi. Öyle ki, tıp bilimleri alanında Latince öğretimi günümüzde de sürmektedir.

Ancak günümüze geldiğimizde, İtalyanların dünyadaki gelişimlere eskisi gibi "hatırı sayılır" katkılar yapamadıklarını görüyoruz. Dolayısıyla İtalyanca şimdilerde İngilizce, İspanyolca, Almanca gibi popüler dillerden biri değildir. Hatta Portekizce, Japonca bile daha popüler dillerdir.

Sonuç:

Her dilde olduğu gibi, İtalyancayı öğrenirken de motivasyonun güçlü olması gerekiyor. Kültürel değerlerle dolu olan İtalyanca bence önemsiz bir dil değildir. Eski ihtişamlı günlerinde olmasa da benim için yeryüzündeki en güzel dildir.