Bilgisayar programcılığı okuyan kız ve erkekler?

Uzun hikaye. Psikolojik sıkıntılar baş gösterdi. İkinci öğrenimdi bir de. Hem okul (PAÜ) hem ikinci öğrenim olması hem de sınıf ortamı falan bana kötü geldi. Bırakıp 1 sene daha hazırlandım. 2017'de DEÜ Bilgisayar Bilimleri kazandım. İlk senesi fena değildi ama yine depresyona girdim ve 1 sene dondurup ailemin yanında kaldım. Sonra yatay geçiş ile kendi yaşadığım yerde gıda mühendisliği bölümüne başladım, şu an 2. sınıfım.

Memnunum. Yok ya, o kadar zor değil. Yani mantıken düşününce sektörün önü açık. Gıdaya olan talep azalmıyor.

yaşın doğruysa eğer , önünde bolca zaman var. iyi değerlendir. bak ben 24 yaşımdayım , sınıfımdakiler 20 yaşında şu an. onlar kafalarına estiği gibi takılabiliyorlar. ilk bölümümdeyken bende onlar gibiydim. sonra bende senin gibi bırakmayı düşündüm ve bıraktım. haliyle yeni baştan başlayınca inanılmaz bir zaman farkı oluşuyor sınıfındakilerle. bir bakıyorsun senden 4-5 yaş küçük kişiler işini senden daha iyi yapabilir hale geliyor , ya da onlar senin yaşına geldiğinde çok daha ileride oluyorlar. gibi bu tarz düşünceler insanın canını sıkabiliyor. çünkü bir rekabet var. bunu sende zamanla anlayacaksın ben şimdi ne desemde bir kulağından girip diğerinden çıkacak. ama kesin olan bir şey var. bu bölüm para için yapılacak bir bölüm değil. ömür boyu öğrenmeyi gerektiren bir yaşam tarzını benimsemen gerekiyor. bugün 3-4 saattir uyumayı düşünüyorum mesela. ama sırf üstümde sorumluluklar var diye , moralim bozuk olmasına rağmen çalışıyorum. çünkü çalışmazsam geriye düşerim. geriye düşersem , toparlamak içinde ekstradan vakit ayırırım. bu iş böyle , diğer meslekler gibi öğrendim bitti değil..