Jorge Luis Borges-The Wait hakkında?

düştü yalnızca. Bu olasılık, tedirgin ediyordu onu, çünkü şans mı, şanssızlık mı sayacağını tamtamına kestiremiyordu; içinden saçma deyip gec,;ti. Geçmiş günlerde, zamanın eksikliğinden değil, giriştiği iki-üç eylemin silinmez etkisinden ötürü uzak gibi gelen günlerde su götürmez bir tutkuyla birc,;ok şeyi iste­mişti; erkeklerin nefretini, bazı kadınların sevgisini çeken bu güçlü istenç, özel bir şey istemiyordu artık; yalnızca di­renmek, son bulmamak istiyordu. Mate ile kara tütünün ta­dı, avluyu gitgide saran gölgelerin büyümesi -bunlar yeter­li dürtülerdi işte. Evde artık ihtiyarlamış bir kurt köpeği vardı. Villari dost oldu onunla. Onunla İspanyolca, İtalyanca konuştu, çocukluğunun köylü şivesinden izler taşıyan birkaç sözcükle. Vil­lari, şimdiki zamanda yaşamaya çalışıyordu, anısız ve bek-123
lentisiz; anının, beklenti kadar da önemi yoktu gözünde. Bulanık bir bakışla, zamanın hammaddesinin geçmiş oldu­ğunu anladığını sanıyordu; zaman o yüzden hemen geçmi­şe karışıyordu ya. Bir gün, bitkinliği bir hoşnutluk duygusu gibi geldi ona; böyle anlarda, köpekten daha karmaşık sayı­lamazdı. Bir gece, ağzının arkalarına ansızın bastıran bir can acı­sıyla irkilip titremeye başladı. Bu feci mucize birkaç dakika sürdü, sonra sabaha doğru bir daha yokladı. Ertesi gün Vil­lari, dişçiye gitmek üzere bir araba çağırdı; araba, onu ünce bölgesindeki bir muayenehaneye götürdü. Orada dişini çektirdi. Bu zorlu sınav sırasında, başkalarından ne daha korkak ne de daha serinkanlıydı. Bir başka gece, sinemadan dönerken itiştirildiğini fark et­ti. Öfkeyle, haklı bir hırsla, gizli bir gevşemeyle dönüp ter­biyesizle yüz yüze geldi. Kaba bir küfür savurdu; şaşkına dönen öteki adam şaşırdı, kekeleyerek özür diledi. Uzun boylu, genç, siyah saçlıydı, Alman gibi gözüken bir kadınla birlikteydi; o gece Villari, onları tanımadığını mırıldandı durdu. Yine de dört-beş gün sokağa çıkmadı. Raftaki kitapların arasında Ilahi Komedi cildi de vardı, Andreoli'nin bildik açıklamasıyla. Meraktan çok

görev duy­gusuyla Villari bu dev yapıtı okumaya girişti; akşam yemek­lerinden önce bir kanto okuyor, sonra sırayı aksatmadan notlara bakıyordu. Cehennem cezalarını inanılmaz ya da aşırı bulmadı, ayrıca Dante'nin kendisini son halkaya, Ugo­lino'nin dişlerinin durmaksızın Ruggieri'nin boynunu ke­mirdiği bölgeye atacağına inanmıyordu. Kızıl duvar kağıdındaki tavuskuşları, ısrarcı karabasanla­ra yem olmaya mahkum görünüyorlardı yine de Bay Villari, canlı kuşlardan örülme içinden çıkılmaz, müthiş bir çarda­ğı asla gözlerinin önüne getirmiyordu. Şafak sökerken özü aynı, koşulları değişken bir düş görüyordu. lki adamla Vil-124
lari, tabancalarıyla odaya dalıyorlardı, ya da sinemadan çı­karken üstüne çullanıyorlardı ya da üçü birden, aynı anda, onu itekleyen yabancı oluyordu ya da avluda üzüntüyle yo­lunu bekliyor, onu tanımıyormuş gibi görünüyorlardı. Dü­şün bitiminde Villari, başucu sehpasının gözündeki taban­casını çıkarıyor (çekmecede tabanca sakladığı doğruydu), adamlara ateş açıyordu. Silahın sesi onu uyandırıyordu ama hep bir düştü gördüğü ve başka bir düşte saldırı yineleni­yor, daha başka bir düşte onları yine öldürmek zorunda ka­lıyordu. Temmuz ayının kasvetli bir sabahında, yabancıların varlı­ğıyla (açtıkları kapının sesiyle değil) uyandı. Odanın gölge­lerinde uzun boylu, o gölgeler aracılığıyla garip bir biçimde yalınlaştırılmış (ürkütücü düşlerde hep daha açık-seçikti­ler), tetikte, kıpırtısız ve telaşsız, bakışları silahlarının ağır­lığıyla aşağı çekilmişçesine, Alejandro Villari ile bir yaban­cı, sonunda onu kıstırmışlardı işte. Elini sallayarak bekle­melerini söyledi onlara, sonra sanki uykusunu sürdürmek için yüzünü duvara çevirdi. Bunu, onu öldürenlerde acıma duygusu uyandırmak amacıyla mı yapmıştı, yoksa korkunç bir şeyin olacağını kurmak ve onu boyuna beklemekten da­ha kolay bir yolu mu seçmişti, yoksa -en akla yakını bu belki-katillerin daha önce kaç kereler aynı yerde, aynı sa­atteki gibi bir düş olmaları için mi? Tam bu büyüyü sürdürecekken

patlayan silah yok etti onu.

Çeviren: Tomris Uyar

böyle zor geliyosa okumak alef kitabının içinde var öykü pdf olarak kitabı indirebilirsin

çok ama çok teşekkür ederim hikayeyi net bir şekilde anladım sayenizde :)

önemli değil bir daha ararsan bu tip bişey genelde çevirileri oluyo bulunduğu kitabın pdfini indirmen yeterli