Okumakla İnsan Olunmadığını En İyi Üniversite Yıllarında Öğretiyor Hayat!

En acı tecrübeler eğitim hayatında karşımıza çıkıyor en azından benim için öyle. Okumakla tabiri caizse adam olunmadığını okuduğum 3 üniversitede tanıdığım insanlarla anladım ben. Uykusuz geceler en büyük mirası oldu bana eğitim hayatımın..

Zorlu ama meşakkatli bir eğitim hayatı... Neler mi gördüm?

Lise hayatını gırgır şamata içinde Anadolu Meslek Lisesinde tamamladım tam bir hababam sınıfı idi ve lisedeki hiçbir arkadaşım okuduğumuz bölümle alakalı şu an iş yapmıyor ben de dahilim buna. En başında beri ideallerim vardı ama çalışmakta istiyordum meslek liselerinin direk geçiş hakkı ile bankacılık sigortacılık alanında iki sene okudum tabi bu sıra da çalışmaya devam ettim. Bölümümle alakası olamayan bir iş idi benimkisi sigortacılık okuyor ama bir mali müşavirin yanında muhasebe işleri ile haşır neşir oluyordum.

İlk o gün anladım okumak kimseyi adam etmiyordu. İnsan edemiyor diğer insanlardan sadece tabaka farkıyla görmeye neden oluyordu üzüldüm ama pes etmedim neden mi?

Ben bankacılık sigortacılık okurken yanında çalışamaya çalıştığım mali müşavir sürekli olarak kendi işini kendini övüp kendini zeki sanıp aslında hiçbir şey bilmiyordu belki de ben şu anki işimi ona olan hırsıma borçluyum..

Okul bitti ailemin yanına döndüm yine bulunduğumuz şehirde kurumsal bir firmada mali işler üzerine bir önceki çalıştığım yerden aldığım referans ile işe başladım. Ve eski referansımla ilk üniversite yıllarımla vedalaşırken canım çok yandı..

Yaşlıydı mali müşavirimiz epey vardı yaşı..

"Yolun açık olsun evlat... Hep hırslı ol hep azimli ve hiçbir zaman vicdan muhaseben seni pişman etmesin "dedi... Ona olan o kendini beğenmiş insana olan öfkem yerini bir kucak vedaya bıraktı.

Yeni başladığım firmada her şey gayet güzeldi. Ama bir şeyler benim beynimi kurcalıyordu sahi vicdan muhasebem neden rahat değildi.. Okumanın yaşı olmaz dedim..

Evet okumanın yaşı yeri ve zamanı yoktu. Tekrar çalışırken okumaya karar verdim. Eğitim sistemi tepe taklak değiştiği bir dönemdi yirmili yaşların heyecanlı yükseliş günlerinde üniversite sınavlarına basamak basamak girdim.

Azmin zaferi...

Olmuştu artık beni kendinden üstün görenlerden de yüksek yerde idim ama asla bunu ego yapmadım kendime. İstedim ve nasibim de dikenli yollardan geçip bu günleri görmekte varmış dedim ve şükür ettim. Çevremdeki birçok insanı şok ederek iktisadi ve idari bilimler fakültesi maliye bölümünü 3 sene de bitirdim ve bu defa ilk üniversitede edindiğim tecrübelerden yola çıkarak zaman kaybetmeden sadece okumak için gittim geldim.

Ve bu sayede bir maceraya girdim o okul biter mi diyenlere kendi kalesinde gol attım.. Okul bitti ve benim de bitmem artık oturup bir yerde çalışmam beklendi oysa bu bana tamamen ters bir şeydi ne emir alır ne emir verebilen bir insan başkası ile çalışamazdı.. Ki zaten öyle oldu bu defa yeni heyecanlar lazımdı bana..

Master beni çağırıyor...

Ailemin en büyük tepkisi bana burada olmuştu yeter artık ömrünün sonuna kadar okuyacak mısın şimdiye tıp fakültesi biterdi demeler... Ama ben yine vazgeçmedim... Son cila atışlarını yaptım tablomun belki son belki bir başlangıçtı.

Her seçim bir vazgeçim...

Her seçimim ile hayata dair bir şeylerden vazgeçtim. Erken yaşta anne olmaktan. Başkaları yanında belli bir ücrete tabi kalıp çalışmaktan. Beklemekten. Okumanın dipsiz bir kuyu olduğunu bilip kana kana o sudan içtim ben.

Hiç pişman olmadım okurken tanıdığım insanlar bana birer hayat tecrübesi oldu ve master bitti ben kendimi mali müşavirlik sınavlarına empoze ettim. 10 sene mali müşavirlik ardına beni bekleyen yeni sınavlar yeni hedefler olmasını bekliyorum. Tabi ömür buna izin verirse. Şu anki hedefimi ve başarımı bu günlerde olmamın temel taşı olan alaylı olarak bana öğreten öğretirken bin laf eden beni yoran yoğuran mali müşavir ile paylaşamadım bu mutlulukların hiçbirini ruhu şad olsun. Eminim beni bir yerlerden görüp bu defada benle övünüyordur..

Yani hayalleri hedeflere ittim.. Realist düşüncelerim hayallerim ve hedeflerimin peşinden gittim.

Bu benceyi üniversite sınavlarına hazırlanan ya da kendine bir hedefi koymakta zorlana dostlar için yazıyorum. Siz sadece kendinizden emin olun heves değil azim ile gelir her şey..

İstemek başarmanın yarısı... Yeter ki isteyin.. hayaller hayatlar olur.

#Truelove ❤