Okul Kendini Özlettiriyor, Kıymetini Bilmeli

Çok küçük yaşlardan beri okuyoruz. Ana sınıfıyla başlayıp bitmek bilmeyen sınıflarda dirsek çürütüyoruz adeta. En güzel yıllarım okumakla, sınav kaygılarıyla geçti desek haklıyız. Çok haklıyız hemde. Ama acı bir gerçek var ki bitince özlemeyen görmedim.

Diplomayı elinize aldığınız zaman, lise ya da üniversite artık nereye kadar gidebildiysen, hissettiğiniz en belirgin şey rahatlık oluyor

Öğretmenler, sınavlar, ödevler artık hiçbirinin olmadığı bir hayat. Sabah erken kalkmakta yok. Rüyalarımız gerçek oldu sanki öyle bir rahatlık. Ama zamanla bu rahatlık yerini büyük bir boşluğa bırakıyor. Bizi en çok bunaltan şeyler bitti evet, ama arkadaşlarımızda gitti. Kantinde yapılan boş muhabbetler, sunumlar için oluşturulan gruplarla verdiğin mücadele, okulu asıp giriştiğin maceralar ve daha niceleri... Onlar da bitiyor. Düşünsene kendini bildin bileli okuldasın. Her gün yaptığın bir aktivite, gittiğin bir yer okul. Bittiğinde sana kendini çok işe yaramaz hissettiriyor hayat.

Hemen işe başlayan şanslılardan olursan daha da çok özleyeceksin okulu bilesin

Para kazanmak zor. İşe gitmek okula gitmeye benzemez, bugün de gitmeyeyim deme hakkın yok. Kendini kapının önünde bulabilirsin. Kendi işinin patronu değilsen tabi. Eğer hemen iş bulamaz bir süre ev kedisine dönüşürsen sonuç daha da beter. Seni oyalayacak hiçbir şey yok demektir ve en nefret ettiğin hoca bile bir anda burnunda tüter, şaşırırsın.

Anlayacağın okulu bitirip bir daha o günlere dönmek istemeyen yok denecek kadar az. Çünkü belli bir yaşa kadar buna adapte olmuş bünyen, bir anda başka bir hayata geçiyor, zorlanıyor. Eğer hala okuyorsan, geçirdiğin her günün kıymetini bil. Keyif almaya bak.