Okul Öncesi Öğretmeni Olmak

Çoğunuza göre çocuk bakıcılığı olarak görülen bu meslek herkes tarafından kolay sanılsa da işin içinde olan kişiler için hiçte öyle değil. Ancak şimdi sizlere bu zorluklarını saymak yerine "Bu his nasıl bir şey?" onları anlatmak istiyorum.

Çocuklukta kalan saflığı dibine kadar hissetmektir.

Çocukluk güzeldir. Her şey size pembiş, iyi ve güzel gelir. Mutluluk duymak için nedene ihtiyaç yoktur. Yalan nedir bilmezsiniz. Hıh, işte tüm bunları 20'nizden sonrada hissettirebilen varlıklarla gününüzü geçirirsiniz.Şaşırırsınız kimi zaman bu kadar temiz kalabilmelerine ve güzel düşüncelerine.

Atma onu lazım olur.

Bu mesleğe başlamadan okuldayken bile çocuklar için nasıl etkinlikler hazırlayabileceğinizi öğrenirsiniz. "Ne, nasıl ve ne şekilde kullanılır? O şey yoksa yerine ne kullanılırsa daha iyi olur?" sorularında o kadar pratik yapmışsınızdır ki annenizin çöp diye attığı yumurta kolisini, tuvalet kağıdı rulolarını, röntgen filmlerini, eti puf kaplarını, dondurma çubuklarını, midye kabuklarını, eski tşörtlerinizi biriktirirsiniz. Ya lazım olursa fikriyle anneniz odanıza girip her şeyi atamaz hale gelir. Tabi, bazen sizden habersiz attığı da oluyordur ya neyse. Yukarıdaki timsahları ise yumurta kolilerinden yaptık yavrularımızla. :)

Her konuda bilgi sahibi oluyorsun.

Aldığımız dersler gördüklerimiz o kadar çok ki... Psikolojiden ilk yardıma, hamilelikten beslenmeye, dekorasyondan müziğe kadar birçok konuda bilgi sahibi oluyoruz. Bu örnekler birbirine zıt gibi gözükse de bir insanı etkileyen önemli faktörleri de içinde barındırıyor aslında. Bu bilgileri geliştirmek için sürekli bir çaba ve emek gösteriyoruz haliyle.

Saçma ithamları duyuyor olmak.

"Ne yani siz bunu mu yapıyorsunuz? Çocuk mu bakıyorsunuz? Ne var ki onda? Çocuğum olunca benim çocuğuma da bak. " gibi saçma ve kulağa cahilce gelen bir sürü cümleyle karşılaşıyoruz. Ben daha birazıyla muhatap olsam da bunları duyan çok öğretmen var malesef. Evet, sizin gibi insanların niçin böyle davrandığını çözmek bizim işimiz, gelişimi takip etmek, çocuğun gelişimine uygun eğitim ve materyali sunmak, geri kaldığı alanları desteklemek gibi daha saymaya üşeneceğim birçok şey var.

Öğreteceğin şeyler kadar öğreneceklerin de oluyor.

Çocukların neşesi, şirinliği ve tatlılığı adeta size geçiyor. Saflığı, temizliği, huzurun ne demek olduğunu bir de onlardan öğreniyorsun. Onların kendini affettirme yöntemlerini öğrenip uyguluyorsun. Hazır cevap olmayı, böceklerden korkmaman gerektiğini öğreniyorsun. Sevmeyi, affetmeyi, unutmayı öğreniyorsun. Duyguları en yalın haliyle ifade edebilmeyi öğreniyorsun. Yani tek öğreten taraf biz olmuyoruz. :)