Başarı Yolunda İnsanlar Eşittir!

Gerçekten de başarı yolunca insanlar eşit midir ? Tabi ki değildir..Bu benceyi malum dün açıklanan Ygs sınavının sonuçları açıklandıktan sonra yazmak istedim..Başarı yolunda şartlar asla eşit değildir. Bir başarıdan söz edebilmek için kesinlikle tüm koşulların eşit olması gerekir. Ancak o zaman gerçekten adil bir başarıdan söz edebiliriz. Bu eşitsizliği Toby Morris'in İllüstratörlarıyla anlatmayı tercih ettim ki akılda daha kalıcı olsun ve canlansın diye..

Her zaman başarıyı irdeleriz peki ya hiç başarısızlığı irdeledik mi ? Neden bu kadar insan başarısz oldu.Sorun ne acaba. Başarıyı herkes takdireder ama ya başarısızlık ? Başarısızlığın kaynağını sorgulayarak başarının kaynağını da buluruz..

Başarı aslında tüm yaşam koşulu ve ebevenylerle alakalı bir durumdur. Çocuk başarısız değildir. Aynı zamanda ailede başarısızdır. Eğer çocukları çok iyi bir meslek kazansa kendi imkanlarıyla zekasıyla o zaman aile "işte benim oğlum" der ama başarısız olsa benim oğlum değil derler. Sen kime çektin de bu kadar başarısızsın derler.

Aileler aslında çocuklarını bir rekabet aracı olarak görüyorlar. "İşte benim oğlum şu mesleği kazandı,şu sporda birinci oldu,şu ödülü aldı" der gibi. Aslında çoğu aile için çocuklar başarı değil de yarış atı gibi görünür onlar için. Ve bu yarış asla adil koşullar altında olmuyor maalesef.

Şimdi siz söyleyin. Kim başarılı kim başarısız. Adalet var mı ve gerçekten hala umut var mı ? Yazıyı son olarak bir alıntı ve gerçek hikayesiyle sonlandırayım.

"Örtmenim" dedi, “size bir şey diyecem.
Bugün defterlere bakacaksınız ya…
Kaplamamızı söylemiştiniz.
Ben üçünü kaplayabildim.
Elime para geçince kap kağıdı alıp öbürlerini de kaplayacağım…" Öylece kalakaldım.
Sekiz yaşında bir kız çocuğu…
"Elime para geçince…"
Onun yaşında bir öğrencinin göstereceği mazeretler belliydi: Unuttum,
babam kap almadı,
yarın kaplayacağım vs…
Emine'nin cümlesi kendi sorumluluğunu bizzat kendisinin taşıdığını gösteriyordu.
Ailesi köyde yaşadığı için, dedesiyle kalıyor, her işini kendisi görüyordu.
Defterlerinden yalnızca Emine sorumluydu.
Ve biliyordum ki dediğini yapacak, kimseden bir şey beklemeksizin eline geçen ilk parayla defterlerini kaplayacaktı.
Filiz Aygündüz