Kadın Olduğum İçin Kariyerimde Karşılaştığım Aile Kaynaklı Engeller!

Aslında "kadınların" yazacaktım fakat genelleme yapmak istemedim. Bu haksızlık olurdu... Ailesi benden daha tutucu olup, yaptığı iş konusunda daha serbest bırakılan kız arkadaşlarım da vardı.

Önlisanstan mezun olunca DGS'ye girdim ve okuduğum bölüme devam etme şansım oldu demek isterdim.

Ancak maalesef babam kardeşini okutuyoruz, para yok diyerek beni bu hakkımdan mahrum bıraktı. Ve kardeşimi de özel okula gönderdi bu arada. Ben o zamanlar tatillerde geçici işlerde çalışıyordum, turizm rehberliği yapıyordum. Zaten turizm rehberliği önlisans mezunuyum. Biraz biriktirdiğim param vardı ama tek başıma gitmeye de çok cesaret edemedim açıkçası. Arkamda bir aile desteği olmayacaktı. Ama gidebilseydim eğer Almanca öğrenecektim. Yine Almanca öğrenmek istiyorum ama kendi kendime nasıl öğrenebilirim bilmiyorum...

Okula devam etme hakkımdan mahrum bırakılınca bir turizm şirketinde çağrı merkezinde çalışmaya başladım.

Tabi gece 12:00'a kadar vardiya vardı. Babam benimle bu konuda çok kavga etti. Çağrı merkezinde 3 yıl çalıştıktan sonra sabit vardiyaya geçme hakkım olacaktı ancak sabit vardiyaya geçen arkadaşlara da ayda bir gece vardiyası denk getiriyorlardı. Ben de baktım olacak gibi değil, evdeki kavgalardan da bıkmış olduğum için 3 yılımın dolmasına az bir süre kala ayrıldım. Babamla kavga etmemek için gece vardiyası yazılmaması hakkında müdürlerle o kadar çok konuştum, iş arkadaşlarımla o kadar çok vardiya değiştirdim ve o kadar çok rapor almak zorunda kaldım ki beni başka departmana geçirin gibi bir şey söylemeye yüzüm yoktu, performansım zaten düşmüştü...

İşin garip yanı, burada çalıştığım süre boyunca yurt içinde çok seyahate çıktım, bunlar sorun olmuyordu.

Sadece gece vardiyası sorun oluyordu. Bazen babamın hayatımı bir açıdan ama %100 zorlaştırmak istediğini düşünüyordum. Enerjisinin %50'sini gece vardiyası için, %50'sini de seyahatlerim için kavga etmeye ayırmak yerine %100'ünü gece vardiyası için kavga etmeye ayırıyordu ve o alanda tam canımı sıkıyordu. Hissettiğim şey buydu. Benden daha tutucu ailesi olan, akşam 8:00'dan sonra hemen annesi arayan, yurt içi seyahat etmesine izin verilmeyen kız arkadaşım ise gece vardiyasında çatır çatır çalışıyordu. Ailesi hiçbir şey demiyordu. Bu da işin ilginç yanı. Bu arkadaşımın tavsiyesi ile de aöf işletme okudum, o da girdi ama mezun olamadı, bıraktı. Ben de bitirdim ki belki daha iyi, gece vardiyası olmayan bir iş bulabilirim diye. Ancak aöf mezuniyetinin pek bir değeri olmadığını da çok geçmeden anladım.

Buradan ayrılınca kısa süreli işlerim oldu, başka bir deyişle dikiş tutturamadım.

Dedim madem düzenli bir iş bulamayacağım, istatistikte yüksek lisans yaptım. Bu sefer de benimle niye okuyorsun diye kavga etti. Bu kadar okudum, ama lisans mezuniyetim aöf olduğu için kendimi hiç okumuş gibi hissetmiyorum, çok boş hissediyorum maalesef. Zaten iş ilanlarında vardiyalı yazıyorsa başvurmuyorum, bazı iş ilanlarına yaş sınırı nedeniyle başvuramadığım da oldu. Zaten düzenli iş bulamadığım için hazır fırsatım da varken yakın zamanda ehliyetimi de aldım. Parasını da tabi aileme ödettim ve bunu bana borçlularmış gibi hissettim. Hala da bana borçlularmış gibi hissediyorum.

Bugün de babam gelmiş diyor ki, şaka gibi, niye çalışmıyorsun, 20 yaşında çalışmaya başlaman lazımdı. Ben zaten çalışıyordum, sen beni çıkarttın dedim. Bir şey diyemedi, çünkü gerçekten de diyecek bir şey yoktu.

Yakında "yönetici asistanlığı" için iş görüşmesine gideceğim.

Bu pozisyonla ilgili araştırmalar yaptım ve uzun yıllar yönetici asistanlığı yapıp sıkılmayan insanlar var, yönetim fonksiyonlarının bir kısmını paylaşıp iyi maaşlar alanlar da var. Kafama yattı yani diyebilirim. Aranızda yönetici asistanı olan veya bilgisi olan varsa bilgilerinizi/deneyimlerinizi, kariyer olanaklarını vb. paylaşırsanız çok sevinirim.