Parazit Yaşamın Yeni Kılıfı: Öğrencilik!

1969 doğumlu biriyim. Biz ve önceki nesillerde daha 9-10 yaşlarımızda okul tatillerinde çalışma hayatına gönüllü olarak severek girerdik. Çalışmak, asla ayıp olmadığı gibi, çevremizde hep bir taktir konusuydu. 10 yaşımda okul tatilindeyken pastanede çıraklık yapıyordum. Ablam geldi ve hadi gidiyoruz dedi. O gün sünnet olacağımı öğrendim ve Eminönü Mahmut Paşa semtine gidip sünnetlik elbise aldık. Sonrasında stüdyo fotoğrafları vs.

Bunun dışında mahallenin çay ocağında tepsicilik (garsonluk) yaparak bütün esnafı tanıdım. Kadıköy salı pazarında tezgah kiralayıp temizlik malzemeleri sattığımda da yaklaşık 12 yaşındaydım.

Sayısız iş yapıp bundan da asla gocunmadım. İş yaşamının zorluklarını bilfiil ezilerek içinde yaşayarak gördüm.

Parazit Yaşamın Yeni Kılıfı: Öğrencilik!

Son yıllarda ülkemizde yeni bir meslek icat oldu. Öğrencilik! Aslında ucunda çalışma, para kazanıp ailesine, kendisine katkıda bulunma isteği neredeyse hiç olmayan, hiç bitmeyen bir öğrencilik mesleği.

Parazit Yaşamın Yeni Kılıfı: Öğrencilik!

Muhtemelen siz onlardan birisiniz ya da çevrenizde şahit oluyorsunuz.. Benim çevremde de çok örnekleri var..

Yeğenim 32 yaşında ve Almanya'da doktorasını bitirdikten sonra hala baba parasıyla orada yaşamını sürdürüyor. İş aradığını söylüyor ama ben inanmıyorum. 1 numaralı işi arkadaş ortamlarında sosyalleşme.. Kimisi ise 1-2 ve hatta 3 üniversite okuyarak sözüm ona daha iyi işler bulma umudu içinde aile üzerinden parazit bir yaşam sürmekte bir beis görmüyor. Bu ve benzeri örnekler çok fazladır.

Bir de oğlum var. Yaz tatillerinde çalışmasını defalarca öğütlediğim, cesaretlendirdiğim halde o da tembelliği seçenlerden. Bana göre resmen çalışmaktan korkuyordu. Değişik bahanelerle bir işe girmekten uzak duruyordu.

Ben bunlara yetişkin görünümlü cüce karakterler diyorum. Bu tarz yaşam aslında evde prens, prenses yetiştirilen çocuk erkil aile düzeninin acı bir sonucu ve bu hatayı yapmayan aile ve öğrenci çok azdır.

Parazit Yaşamın Yeni Kılıfı: Öğrencilik!

Ağaç yaşken eğilir de, bu koca koca insanlar 30'lu yaşlarda iş yaşamının en altından başlayıp, nasıl uyum sağlayıp, sebat ederek çalışabilirler ki? Evde kendi işlerini bile yapmaktan aciz olan bu insanların çoğu iş hayatındaki birkaç denemenin akabindeki üst üste tökezlemelerden sonra yine ailelerin maddi imkanlarına sığınıp, eski yaşamlarına dönmek durumunda kalıyorlar, ya da hayal ettikleri iş yaşamından uzakta, çok farklı konularda hayata tutunmaya çalışıyorlar.

Konuyu ifade etmekte ne kadar başarılı olabildiğim bilmiyorum ama bu konudaki farkındalığın yeterince oluşmadığı kanaatindeyim. Sanki üzerine ölü toprağı serilmiş, uyuyan bir toplum haline getirildik. Bir an evvel bu derin uykudan silkinip uyanmamız dileğiyle diyorum.

Parazit Yaşamın Yeni Kılıfı: Öğrencilik!
4
6
Görüşünü yaz

En İyi Erkek Görüşü

  • azelcan
    👏👏👏harika bir anlatım ve çok nokta atışı bir vuruş. Çocukken çok yakın yerlerde çalışmışız. Ben Hasanpaşa'da tamircide çıraklık yaptım. Salıpazarına yakın bir yerde mobilyacıda çalıştım. İlk işim bobinaj cılıkta çalışmaktı. Ama tek işim hep çıraklıkrı🙂
    Görüş hala geçerli mi?
    • Bende garsonluk, komilik, sinemada yer gostericiligi, insaatta makine ambar memurluğu, personel memurluğu, serigrafci cirakligi, mahmutpasa da ic camasiri toptanciligi.. vs vs..
      Hayati dibine kadar yaşadım yani 😆

    • Teşekkürler bu arada.. Acemi bencesi oldu. Biraz da aceleye geldi. Daha iyi olabilirdi gibi düşünüyorum.

    • azelcan

      Gayet güzel olmuş. İlk işim bobinajcılıktı, 8 yaşındaydım. Adam beni sevmişti yanına çağırdı gel çalış dedi, 2 dönem çalıştım. Sonra Hasanpaşa oto tamirciliği ilk okul 4 be bitince yaz tatilinde. İlk okul bitince marangoza tabi babam elimden tutarak zorla götürdü ben okumak istiyordum. Sonra mobilya tam usta olacakken üç kağıtçı patronlara lanet edip, garsonluğa geçtim, yaz bitti dönerciye, sonra ünüversite de kantin de dönerciliğe, a sonra adliye çaycılığına, sonra askerlik. Askeeden dönüşte 2001 krizi taşeron temizlik, restoranda kasa görevlisi oldum, her akşam yüksek ses müzik alkollülerin itirazları, en çokta şarkıcı kızın kulis olarak kullandığı yerde yatmaya tahammül edemedim. Sonra bir yurtta bulaşıkçılık, oto yedek parça ve en son gülencik🙂 aynı be yaağğ🙂

    • Hepsini Göster

En İyi Kız Görüşü

  • Yamuşşşş10
    Benm bildiğim tek kılıf yastık kılıfı bide prezrvatif
    Görüş hala geçerli mi?
    • Çok biliyorsun sen ufaklık 😉😆

    • Ufaklık deme bak bozuşuruz sonra 😝

    • Yaşın ufak sadece. Sen kocamansin gözümde 😉🌺

    • Hepsini Göster

Diğer Görüşler İçin Aşağı Kaydır

Kızlar & Erkekler Ne Diyor

35
  • Çok haklısın abi, bizim dönemlerimizde yazları mutlaka çalışır, hayati yaşayarak öğrenirdik. Ben de bu yaz 14 yaşındaki oğlumu cafe sahibi bir arkadaşımın yanında çalıştırdım. Zaten çalışmayan çocukların çoğu üniversite den mühendis bile çıksalar sudan çıkmış balığa dönüyorlar.
    • Katılıyorum.. Teşekkürler 👍

  • superpsikolog
    İyi ebeveyn olmayı çocuğun her istediğini karşılamak zannettik. Öğretim okuldan alındı ama eğitim aileden alınmadı. Çırak, kalfa usta yetişmiyor diye ağlıyoruz hepimiz ama çocuğunu bir işe veya alana yönlendiren yok. Gerçekten çok güzel bir konuya değinilmiş.
    • Teşekkürler. Aynen yavv. Herkes çırak bulamamaktan şikayetçi. Beni alsalar ciraklik yapip ogrenmek istediğim birkac meslek var

    • superpsikolog

      Abi deme. Ben cidden merak sebepli başvuru yaptım. Mesai sonrası ve tatillerde çalışırım dedim. Usta git abim gözünü seveyim dedi 😂

  • HayatKısaKşlrUçyr
    Çok önemli bir konu başlığı açmışsın. Yeni nesil ne yazik ki çalışmaktan aciz. Türlü bahaneleri var. Ama is birazda ailede bitiyor.
    • Haklısın. Ebeveyn eğitimi şart

  • Sazimentt12
    Okuyunca etrafımdaki öğrenciler bir bir beliriverdi gözümde hiç bitmeyen okulları ve hayatları co dogru bir noktaya değinmişsiniz👏👏
  • serHAN4554
    Konuyu süper ifade etmişsin ve yazdıklarının hepsi doğru, çocuklarını hiç büyümeyecek sanan aileler var, üşümesin, yorulmasın, terlemesin diye diye hayattan uzak kalan ama 30 lu yaşlara geldiğinde ise neden çalışmıyorsun diye suçlanan koca çocuklar var, gerçekten toplumsal bir yara hayattan kopuk yaşayan umudu olmayan ya da boş beleş şeylere umut bağlayan insanlar...
    Güzel bir bence olmuş ellerine sağlık.
  • novel
    Şimdiki nesil dıptıs nesil. Allah sonumuzu hayır etsin
  • Wiilmaaa
    Çok doğru. En güzeli çocuk yaşta çalışmak. Gerçek hayatı görmek
  • Nodrt
    Öğrencilik bir meslek değildir ama devletimiz o şekilde görüyor. peki neden?

    Çünkü işsizlik rakamları açıklanırken öğrenciler buna dahil edilmiyor. Sanki bir meslek grubunda ya da bir çalışan olarak görülüyor. Bu sayede işsizzlik rakamları hep çok iyimser.(biz öyle diyelim.)

    Her sene üniversitelere gereğinden fazla öğrenci kontenjanı açılıyor. O öğrenciyi yetiştirmek için gerekli derslik, ekipman yok!! Bu daha çok pratiğe ve uygulamaya dayalı bölümlerde daha çok hissediliyor. Hocalar bundan şikayetçi ama yök her sene geldiğinde tamam düzelticez deyip daha fazlasını gönderiyor.

    Bu sebepten hem ülkemizde eğitim kalitesi düşük, hemde işsizlik giderek artıyor. İşsizlik rakamları ise söylenenden çok daha fazla.
YÜKLENİYOR...