Okulu Hangi Sebeplerle Seviyoruz?

Bir kısmımız seviyor bir kısmımız sevmiyor. Okulu sevip sevmememizde ruh halimiz, düşünceler, öğretmenler, öğrenciler, okulun konumu, bakış açımız etkili. Okulu eğlence yeri olarak gören bir insan, okulun hiç de öyle bir yer olmadığını anladığında doğal olarak okulu sevmeyecektir. Ama bu insanın bakış açısının tam tersine sahip olan bir insan ise okula gitmeye can atacaktır. Çünkü onun okula bakış açısı bambaşka. Mesela bir başkası da arkadaşları için okulu seviyordur. Sırf onları görebilmek için her gün okula gitmeye gayret ediyordur. Bir diğeri de okulda zorbalığa uğradığı için okulu sevmiyor hatta o zorbalar yüzünden dersleri sevse bile okuldan kaçmak zorunda kalıyor olabilir.

Anlaşılacağı üzere okul, hepimiz için farklı anlamlar ifade ediyor.

Kimisi için okul, bilgi yuvası demek. Kimisi için kafa dağıtma yeri ve kimisi için de kaba insanların yeri. Bu sadece okul için geçerli değil. Genel anlamda hayatı insanlar farklı görüyor. Hayat, kimisi için güzelliklerle dolu olan bir hazine.

Kimisi için de sadece nefes alınan bir yer. Anlamlar herkes için farklı.

Ben bu yazımda okulu sevin ya da sevmeyin demeyeceğim. Tartışma da yapmayacağım. Hani birçoğumuzun yaptığı gibi sistemi de eleştirmeyeceğim. Çünkü dediğim gibi herkesin kafasındaki anlam farklıdır. Kim bilir belki bazıları da bu sistemden mutludur. Ne yani test çözmeyi seven birisi olamaz mı? Tabi ki olabilir.

Ya da sınavları seven biri? Tabi ki olabilir.

Belki optik doldurmayı seviyor. Hoşuna gidiyordur optik doldurmak. Sonuçta zevkler tartışılmaz.

Yani demek istediğim bir şeyleri genellerken iyi düşünmek lazım. "Hiç kimse eğitim sisteminden memnun değil. Bu eğitim sistemini değiştirmeleri gerekiyor" demek ne kadar doğru? Ya da "okulu herkes sever. Okulu sevmeyen mi olurmuş? Okuldan kaçmak da neyin nesiymiş?" gibi sözler gerçekçiliği yansıtmıyor. İşin detayına, köküne inmek lazım. Okuldan kaçan kişi niye kaçtı? Onu öğrenmek lazım evvela. Sebepleri iyi araştırmak lazım. Okuldan her kaçan kişi dersten sıkıldığı için kaçmıyor ki (diyelim dersten sıkıldığı için kaçsın. Bu onu ilgilendirir. Sonuçları onu etkiler ve herkes kendi seçimini yapar). Belki acıdan kaçıyordur.

Ona kötü davranan birileri olabilir.

Onu ezen birileri var belki.

Psikolojisi bozuk olabilir. Ona yardım etmeyip yargılamak sorunu çözmez. Hatta sorununu daha da büyütür. İşin iç yüzünü bilmeden kesin şeyler konuşmamalıyız. Hemen yargıya varmamalıyız. Sonra vicdan azabından üzülür dururuz. Buna gerçekten hiç gerek yok. Sıkıntısı olan birine yardım eli uzatmalıyız. Bunun için ilk başta kişiyi adam gibi yargılamadan dinlememiz gerekiyor.

Daha sonra çözüm yolları bulmaya başlanmalı.

Gerekirse kişi başka sınıfa hatta başka okula nakil yaptırılır. Kişi nerede huzurluysa orada eğitimine devam ettirilir.

Umarım kimse mutsuz olduğu bir ortamda durmak zorunda kalmaz. Esen kalın.