Bir İş Görüşmesine Gitmeden Önce Bilmeniz Gereken 7 Önemli Unsur!

Yani eski is yerinin avantajlari aradaki para farkindan daha onemli ayrica , ilerde firma buyurse yonetici falan olma ihtimalini dusun, mesela ben ilk ise girdigimde 7 yil once falan firmada 7-8 kisiydik , simdi turkiye ve dunya capinda is yapan bir firmanin yarisini yonetiyorum. eger eski calistigin yerde boyle bir umut goruyorsan bence birakma derim. yok ama bunlar hep boyle kalir buyuyemez diyorsan o zaman diger secenegede ayni gozle bakmani tavsiye ederim, 200-300 tl ler seni zengin etmez , ama ilerdeki pozisyonun edebilir.

Yeni girmeyi düşündüğüm firma biraz da küçük. Büyük firmadan aldığım tecrübeden faydalanarak bir an orda daha çok değerlenebileceğimi düşünüyorum ki o yüzden teklif ettiğim ücreti yani neredeyse 600 lirayı kabul ettiler. * bilemiyorum ve kararsizim sonuçta şimdiye kadar girdiğim ikinci firma olacak.

Bir nevi pazarlıyoruz aslında, zamanına karşılık para alıyorsun, iş görüşmesi de bunun pazarlığı oluyor aslında, hepimizin bir fiyatı yok mu? ay sonunda hesabına yatan para kadar.

Ben öyle görmüyorum, seni bilemem. Emeğim karşılığında maaşımı alırım. Vasıflarım ve öğrenim durumuma göre de seneçekleri değerlendirip kafama yatan işe başvururum.
Sana katılıyorum, aldığımız para alın terinin karşılığı. Benim fiyatım değil ki o kadar değersiz değiliz.

* Katılmıyorum.

Emeğimin karşılığı lafı kendimizi kandırmak için uydurulmuş gibi gelmiyor mu sana da? Sen ben bildiğin hepimiz, 60-70 yıllık hayatımızdan belirli bir süreyi satıyoruz, tabi ki emek dediğin çalışma, evet o sattığımız sürede de çalışıyoruz yani "emeğimin karşılığı" diyoruz üstelik. ben böyle düşünüyorum. Ayrıca bir defa gelme hakkımız var bu dünyaya kötü tarafı da o:)

İş verenin kölesi olmuyoruz, kuralları vardır uyulur ki toplum gereğidir. Mesai saati içinde meslek icra ederek hizmet verilir. Verilen para yeteneğe bahsettiğin konu para karşılığında etini satana hitap ediyor. Bak onlar için "Fiyatın ne?" diyebilirsin.

Gerçekçi yaklaşırsak eğer hepimiz et parçasıyız özünde.

Et parçasıyız ama akıl diye birşey var; ahlakı belirler. Et parçası olmak onu pazarlama hakkı vermez. Dediğim gibi et pazarlamak bazıları için bir meslek. Çoğunluğun katılmadığı ve ahlak kurallarına ters bir meslek.

Ama maaş skalasını kendiniz belirlersiniz, demem daha hoş olurmuş o konuda haklısın:)

Ben şunu anlamıyorum , yani 2 saat için ben masa başında çalışıyorum "ahlaklı" bir şekilde, başkası etini satıyor dediğin mesleği yapıyor oda 2 saat, ikimizde bir birim para kazanmak için yapıyoruz değil mi?
ikimizi bir birimizden ayıran tek şey "ahlak" mı? konumuz ahlaklı meslek dalları değil ki. Sen zamanını ahlaklı kullanırsın bazısı ahlaksız kullanır ama ikinizde aynı zamanı tüketerek aynı ve farklı miktarlarda o zamanı satmış olursunuz , başkaları için, para için ( ne yaparak kazandığın ile ilgilenmiyorum). bu çok anlaşılmaz olmasa gerek. "et" ve "pazarlamak" cümlelerini bir arada duyunca neden ahlaksız meslekler aklınıza gelir onu anlamadım. gerçekte de et değil miyiz hepimiz, zamanımızı satıp paraya çevirmiyor muyuz temelde bir farkımız yok.