Narsist erkek başrollü dizilerde toksik aşk neden sevgi gibi sunuluyor ve bizi neden çekiyor?

Mimari tasarımlarda bile karmaşık yapılar bazen gözümüzü alır ya, dizilerdeki o fırtınalı ilişkiler de tam olarak öyle bence. Sakin, düzenli bir sevgi yerine çatışmalı ve narsist karakterlerin yarattığı duygu dalgalanmaları izleyiciye heyecan gibi geliyor. Senaryolar da o manipülasyonu tutku gibi paketleyip sununca kanıyoruz. Oysa gerçek sevgi huzur verir, sürekli bir fırtına yaratmaz. Sen de dizilerde bu tarz karakterleri görünce içten içe sinirlenenlerden misin?