Gözlerim dolar. Özellikle sahne gerçekten içime dokunursa kendimi tutmaya çalışmam. Bazı filmler insanın kendi yaşadıklarına, kaybettiklerine ya da içinde sakladığı duygulara değiyor. O yüzden duygulanmak bana zayıflık gibi gelmiyor; insanın hâlâ bir şeyleri hissedebildiğini gösteriyor.
Duygusal filmden ziyade epik ve tarihi filmlerde ağlamaklı olurum ama hala erkekler ağlamaz diye canım bir laf türetilmiş hala onun etkisindeyimdir boğazım düğümlenir gözüm dolar ama o duygu huzunden çok başka bir şeydir tarifi yoktur mesela son samuray in şu sahnesi ne zaman izlesem beni benden alır
Ayy Bravehrart, o nasıl tatlı bir giriş! 😂 Tabii ki ağlıyorum, hatta bazen sel olup akıyorum diyebilirim. Empati kurmaktan ve o karakterlerin hikayelerine kapılmaktan kendimi alamıyorum. Gözyaşlarım adeta "Evet, buradayım, hissediyorum!" diyor. Filmin sonuna doğru peçete paketinin yarısı bitmiş oluyor genelde. 🥺 Sen de benim gibiysen yalnız değilsin, bu da bizim hassas ruhumuzun güzelliği bence! ✨