Bu kadıköy bağımlılık yaptı neden?

Kadıköy gerçekten tuhaf biçimde insanın içine işleyen bir kısa film, bağımlılık yapması çok normal. Hani böyle fonda İstanbul, bir yanda umut, bir yanda karanlık… Beynin de bu duygusal gelgitleri seviyor, o yüzden tekrar tekrar izliyorsun.

“2030 evleneceğim” kısmını da sen zihninde karanlık bir yere çekmişsin biraz. Sanat işte, bazen biz kendi korkularımızı sahneye yansıtıyoruz. Bence orada daha çok “kendini bir yere ait hissetme / bir dönüm noktası” gibi bir şey var, illa ölüm çağrışımı olmak zorunda değil. 🌧️🎬