Film korku değil gerilim filmiydi diyenler ne yaşıyor?

Spoiler vermeden anlatmaya çalışacağım ama bence direkt izleyin çünkü Dante'nin Cehennemi'ne olan atıfları üzerine çok düşünülmüş bir yapım. Şimdi Paris'te genç yaşta arkeoloji profesörü olmuş bir kızımız var ( bu onun babasının da mesleğiymiş.) Kız babasının aradığı felsefe taşını bulmayı kendine gaye ediniyor ve bunun için çok manyakça işlere girişmeyi göze alıyor. Taşa ulaşabilmek için yerin metrelerce derinine inmek gerekiyor peki nasıl? Paris'in yeraltını kilometrekarelerce kaplayan yeraltı mezarlıklarından geçerek. Bence kesinlikle şans vermek lazım ama imdb si düşük 6.4 .

paris yeraltı mezarları da çok sıradışıdır

conjuring favorilerimden. lise zamanı ingilizce dersinde ondan esinlenip film çekmiştik sonra ordaki oyunculara yazmıştık "işte sizden esinlendik film çektik bizim sınıfa selam yollayın" diye video atmalarını istemiştik, ordaki papaz gordon ve dehşetin yüzündeki çiftçi "hello 10b " diye video atmışlardı😂

aynen

Diğer kızları bilemem de. Bana çok küçükken sınıfta falan çok fazla korku hikayeleri anlatılırdı. Yani geceleri korkudan çok az uyuyabilirdim. 10 yaşında falan youtube da ışıl ışık, momo, mariam, illuminati falan izleyip korkuturdum kendimi. Sürekli peri, cin, ufo falan araştırırdım araştırdıkça korkar uyuyamazdım. Zaten karanlıktan da çok korkardım. Gece yarıları annem tuvalete kalkar kızım ışığın niye açık neden uyumadın derdi. Bende zamanla bu korkudan uyuyamama durumu bağımlılığa döndü. Akşamları gece uyuyamayım korkayım adrenalin yaşayım diye sürekli videolar izlerdim. Dark web hikayeleri dinlerdim falan . İlkay alpgirayın hikayeleri müthişti şimdi silmiş videoları. Zamanla onediodaki izlenmemesi gereken filmler listelerini falan diye küçük yaşta bitirmiştim (iinsan kırkayak, hostel, vahşet filan ama daha jumpscareli film izlememiştim). Sonra vahşetli filmlerin insan psikolojine ne kadar zarar verdiğini öğrendim ve onları izlemeyi bıraktım. O zaman lise başlarındaydı cinli korku filmleri izleye izleye, korkudan uyumaya uyumaya cinler falan artık sarmamaya, korkutmamaya başladı. Şimdi anca jumpscareler korkutuyor o da ben de nörolojik bir hassasiyet var galiba çünkü çok hassasım. Asansör açılınca biri çıkınca bile irkiliyorum. Senin soruna gelince işte zamanla hissizleştikçe o adrenalin hissini aramaya balıyor insan. Bir de bilimsel açıklaması var diğer yorumda yapcam

aslında ben burdan çok kötü anlatacağım o yüzden portal'ın neden vahşeti seviyoruz adlı videosuna bakabilirsin.